حدیث
 

 

 

موضوعات وبلاگ:

حدیث های موضوعی بیش از 500 مورد

نهج البلاغه

صحیفه سجادیه

دانلود

گالری

انواع فونت بسم الله الرّحمن الرّحیم

دوران غیبت

تصویر زمینه طبیعت بیش از 1000 مورد

 

لطفا با دادن نظر در بهتر شدن وبلاگ کمک کنید.

 


جمعه ٢۸ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 


 گفتار و رفتار نیک

  • علی (ع) فرموده اند: سخن آدمی حاکی از درجه ی قدرت روحی و مقدار نیروی معنوی او است.

منبع : غررالحکم ، ص343

  • علی (ع) فرموده اند: آدمی به گفتارش سنجیده می شود و به رفتارش ارزیابی می گردد. چیزی بگو که کفّه ی سخنت سنگین شود و کاری کن که قیمت رفتارت بالا رود.

منبع : فنرست غرر، ص331

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سخنان زائد

  • از حضرت سجاد (ع) حدیث شده که رسول اکرم در آخر خطبه ی خود فرمودند : خیر و سعادت برای کسی است که اخلاقش پسندیده و خُویَش پاک باشد، باطنش نیکو و ظاهرش خوب باشد ، مازاد اموال خود را انفاق کند و از اداء سخنان زائد امساک نماید و با همه ی مردم به عدل و انصاف رفتار کند.

منبع : کافی 2 ،ص144

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سخن حق و باطل

  • علی (ع) به کمیل بن زیاد توصیه فرمودند : که در هر حال به حق سخن گوی ، پرهیزکاران را دوست بدار ، گناهکاران را ترک گوی ، با منافقین میامیز و با خیانتکاران رفاقت مکن.

منبع : مستدرک 2 ، ص309

  • ابی مالک از حضرت سجاد (ع) درخواست کرد که او را از جمیع طرق و مناهج دین آگاه سازد . حضرت در پاسخ او به عنوان قدر جامع تمام روش های اسلامی از سه مسئله انسانی و اخلاقی نام برد : سخن حق ، حکم به عدل ، وفای به عهد .

منبع : مستدرک ،جلد 2  ، ص309

  • علی (ع) در ضمن وصایای خود به حضرت حسین (ع) فرموده اند : خوشبخت و رستگار کسی است که علم و عملش ، دوستی و دشمنیش ، گرفتن و رها کردنش،سخن گفتن و سکوتش ، رفتار و گفتارش تنها بر اساس رضای الهی استوار باشد و بر خلاف امر پروردگار قدمی بر ندارد.

منبع : تحف العقول ، ص91

  • امام جواد (ع) نیز فرموده اند : کسی که به سخن گوینده ای گوش فرا دارد با این عمل وی را بندگی کرده است. اگر گوینده سخن از خدا می گوید او خدا را بندگی کرده  و اگر ناطق از زبان شیطان و افکار شیطانی سخن می گوید شیطان را بندگی کرده نموده است.

منبع : تحف العقول ، ص456

  • حضرت امام حسن عسکری (ع) فرموده اند : آنکس که برادر خود را در خفا اندرز گوید به وی جمال و زیبایی بخشیده است و کسیکه به برادرش آشکارا نصیحت کند وی را نامزیّن ساخته است.

منبع : تحف العقول ، ص 489

  • علی (ع) فرموده اند:  کسیکه تو را به مطالب باطل خشنود سازد و به بازی و سخنان غیر واقعی گول بزند او حقایق را از تو پنهان داشته و درباره ات خیانت کرده است.

منبع : غررالحکم ،ص508

  • علی (ع) فرموده اند: سخن حکما و دانشمندان اگر درست و مطابق با واقع باشد داروی شفا بخش است و اگر خطا و غیر واقعی باشد بیماری است.

منبع : نهج البلاغه ، کلمه ی 275

  • علی (ع) فرموده اند: نصیحت گفتن به فردی در حضور مردم ، کوبیدن شخصیت آن فرد است.

منبع : شرح ابن ابی الحدید ،کلمه ی 908،ص341

  • امام باقر (ع) فرموده اند: از اندرزهای لقمان حکیم به فرزندش این بود که فرزند عزیز ، کسیکه با گناهکار شریک شود راه ناپاکی را از وی یاد می گیرد ، کسیکه مجادله را دوست داشته باشد مورد فحش و دشنام واقع می شود ، کسیکه با رفیق بد همگام گردد از فساد اخلاق سالم نمی ماند ، کسیکه مالک زبان خود نباشد سرانجام پشیمان خواهد گشت.

منبع : بحار 5 ،ص322

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سخن چین

  • امام صادق (ع) فرموده اند : از رفاقت و همبستگی سه گروه بر حذر باش. خائن ، ستمکار و سخن چین. کسیکه روزی به نفع تو خیانت می کند روز دیگر به ضرر تو خیانت خواهد کرد، کسیکه برای تو به دیگری ستم می نماید طولی نمی کشد که به شخص تو ستم می کند و کسیکه از دیگران نزد تو نمّامی می کند عنقریب از تو نزد دیگران نمّامی خواهد کرد.

منبع : تحف العقول ،ص316

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: سخن وقتی ارزش دارد که توأم با عمل باشد.

منبع: مسند،ج2،ص473

  • حضرت امام باقر (علیه السّلام) فرمودند: به بهترین و پسندیده ترین وجهی که میل دارید مردم درباره ی شما سخن بگویند شما درباره ی مردم سخن بگویید. (توضیح بیشتر: همانطور که آدمی از سخنان تحقیرآمیز، و زننده ی دیگران متنفر است وظیفه دارد درباره ی مردم، زشت و تحقیر آمیز، سخن نگوید.)

منبع: وسائل،ج4،ص93

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما


جمعه ٢۸ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٦:۱٦ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 


 

اخلاق پسندیده

شکر کردن

  • حمران بن اعین معنی آیه (( اِنّا هَدَیناهُ السَّبیلَ اِمّا شاکِراً وَ اِمّا کَفُوراً))(انسان-3)را از امام صادق (علیه السّلام) سوال کرد، در جواب فرمودند: یا انسان راه خدا را در پیش می گیرد و از هدایت الهی پیروی می کند، او شکرگزار است، یا راه خدا را ترک می گوید و از هدایت الهی سرپیچی می کند، او کفران کننده است.

منبع: تفسیر برهان، ص 1163

  • حضرت امام حسین (علیه السّلام) فرموده اند: گروهی خداوند را با انگیزه ی نیل به پاداش و دست یافتن به نعمتهای نامحدودش بندگی می کنند، این قسم عبادت، شایسته ی سودگران سودجو است. بعضی خداوند را از ترس عذاب عظیمش می پرستند، این قسم عبادت نیز درخور بردگان زرخرید است. کسانی هستند که خداوند را به منظور شکرگزاری و انجام یک وظیفه ی انسانی پرستش می نمایند، این عبادت احرار و آزادگان است و چنین عبادتی افضل و برتر از تمام عبادات است.

منبع: تحف العقول، ص 246

 

  • رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند : خورنده ی شکرگزار، اجر روزه دار خداجو دارد؛ و تندرست شکر گزار، اجر گرفتار دردمند صابر دارد و عطابخش شکرگزار ، اجر محروم قناعتکار دارد.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 287

  • عبیدالله بن ولید ، گوید : شنیدم از امام صادق (علیه السّلام) که می فرمودند : سه چیز است که با وجود آنها چیزی زیان نزند : دعا در موقع گرفتاری ، و آمرزش جویی هنگام گناه ، و شکرگزاری هنگام نعمت .

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 291

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : هر نعمتی خدا به بنده ای دهد و از دل آن را و با زبان خود آشکارا خدا را سپاس گوید تا سخنش تمام شود ، خدا فرمان فزایش برای او صادر کند.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 291

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : شکر نعمت ، کناره گیری از حرام ها است و نهایت شکر، گفتن الحمدالله رب العالمین است.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 291

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : شکر هر نعمتی گرچه بزرگ باشد ، این است که خدا عزوجل را بر آن سپاس گویی.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 291

  • معمر بن خلاد گوید : شنیدم ابوالحسن (علیه السّلام) می فرمود : هر که خدا را بر نعمتی حمد کند او را شکر کرده و حمد از آن نعمت برتر است.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 293

  • صفوان جمال ، گوید امام صادق (علیه السّلام) به من فرمودند : خدا هر نعمتی به بنده ای دهد ، خرد یا بزرگ و آن بنده بگوید : الحمدالله، شکرش را ادا کرده .

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 293

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : خدا هر نعمتی به بنده ای دهد و آن را از دل بفهمد ، شکرش را ادا کرده .

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 293

  • عمر بن یزید ، گوید : به امام صادق (علیه السّلام) گفتم : به راستی من از خدا عزوجل خواستم که به من مالی روزی کند، و روزی کرد، و از خدا خواستم فرزند به من روزی کند ، روزی کرد، و از او خواستم خانه ای به من دهد ، و خانه ای به من داد ، و ترسیدم که مبادا مرا نعمت گیر کند. در پاسخ فرمودند : اما به خدا که با حمد کردن ، این وضع در میان نیست.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 295

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) را شیوه این بود که چون امری برایش پیش می آمد که شادش می کرد، می فرمودند : حمد خدا را بر این نعمت ، و چون امر غم آوری برایش رخ می داد می فرمودند : حمد خدا را به هر حال.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 297

  • امام باقر (علیه السّلام) فرمودند : چون  نگاه تو به گرفتاری افتاد ، چنانچه به او نشنوانی سه بار بگو: حمد خدا را که مرا عافیت داد از آنچه تو را بدان گرفتار کرد و اگر می خواست می کرد ، هر که چنین گوید : خدا او را هرگز گرفتار نکند بدان بلا.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 297

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : چون مردی را گرفتار دیدی و خدا به تو نعمت عافیت داده بگو : ((بار خدایا ، نه من مسخره کنم و نه بر خود ببالم ولی تو را سپاس گزارم بر بزرگترین نعمتها که به من داده ای )) یعنی نعمت عافیت و تندرستی.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 297

 

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در سفری بر پشت شتر ره می سپردند ، به ناگاه پیاده شدند و پنج بار سجده کردند و چون سوار شدند گفتند : یا رسول الله ، دیدیم کاری کردی که نمیکردی ؟ فرمودند : آری جبرئیل پیش من آمد و از طرف خدا عزوجل مژده ها به من داد و من برای خدا سجده ی شکر کردم برای هر مژده یک سجده.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 299

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : هرگاه یکی از شماها نعمت خدا عزوجل را یاد آورد ، باید گونه بر خاک نهد به شکرانه ی خدا و اگر سوار باشد ، پیاده شود و گونه بر خاک نهد و اگر از بیم شهرت نتواند که پیاده شود، گونه ی خود را بر غاشیه ی زین نهد و اگر نتواند ، بر کف خود نهد، سپس خدا را بدانچه بر او نعمت بخشیده است سپاس گوید.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 299

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : در آنچه خدا عزوجل به موسی (علیه السّلام) وحی کرد ، فرمود : ای موسی حق شکر مرا به جای آور، عرض کرد : پروردگارا ، چگونه حق شکرت را به جا آورم و شکری نگزارم جز آنکه همان شکر هم نعمتی است که تو به من ارزانی داشتی؟ فرمودند : ای موسی ، اکنون حق شکر مرا ادا کردی که دانستی آن هم از من است.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 301

  • حضرت علی بن الحسین (علیه السّلام) می فرمودند : به راستی خدا دوست دارد هر بنده ی غمنده را و دوست دارد هر بنده ی پر شکرگزار را، خدا تبارک و تعالی به یکی از بنده هایش در روز رستاخیز می فرماید : آیا تو فلانی را شکر کردی ؟ در پاسخ می گوید : بلکه من تو را شکر کردم پروردگارا، پس خدا می فرماید : مرا شکر نکردی ، چون او را شکر نکردی ، سپس فرمود : قدردان ترین شما نسبت به مردم شکر گزارترین شما است نسبت به خدا.

منبع : اصول کافی جلد 4 ، ص 303

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: کسی که سپاسگزار پدر و مادرش نباشد، شکر خدا را هم بجا نیاورده است.

منبع: عیون،ج1،ص258

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: هر کس، از کسی که وسیله ی رسیدن روزی است، تشکر نکند، شکر خدا را هم نکرده است.

منبع: مسند،ج1،ص299

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما



پنجشنبه ٢٧ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٦:۳٤ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 

 

بهشت

راهنمای بهشت

  • حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: گفتن کلمه ی توحید ((لا اله الا الله)) قیمت جنت خلد است.

منبع:ثواب الاعمال،ص18

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند: هر کس از روی اخلاص کلمه ی توحید ((لا اله الا الله)) را بگوید به بهشت می رود و مراد از اخلاص این است که ((لا اله الا الله)) او را از ارتکاب گناه باز دارد.

منبع: ثواب الاعمال،ص20

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند: کسی که یتیمی را در خاندان خود نگاهداری کند و از هر جهت در پرورش او بکوشد تا دوران کودکیش سپری گردد و از سرپرستی بی نیاز شود با این عمل خداوند بهشت را بر او واجب می کند.

منبع: تحف العقول،ص198

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند: کسی که متکفل یتیمی شود، او را به خانه ی خود ببرد و در خوردنیها و نوشیدنیها شریک خویش نماید البته پاداش او بهشت است مگر آنکه گناه غیر قابل عفوی مرتکب شده باشد.

منبع: مستدرک،ج1،ص148

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: دنیا سرای راستی است برای کسی که آن را به راستی و درستی تلقی نماید، خانه ی ایمنی و سلامت است برای کسی که آن را به درستی درک کند، جایگاه توانگری است برای کسی که از آن توشه بر دارد، سرای موعظه است برای کسی که از آن پند گیرد، سجده گاه دوستان خدا و نمازخانه ی فرشتگان الهی است، محل نزول وحی پروردگار و تجارتخانه ی دوستداران حضرت حق است، در آن به کسب رحمت الهی پرداختند و سودی که نصیبشان گردید بهشت جاودان است.

منبع: نهج البلاغه، کلمه ی 126

  • مردی حضور رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) شرفیاب شد عرض کرد به من چیزی بیاموزید که به وسیله آن داخل بهشت شوم، حضرت فرمودند: آن چه را که دوست داری مردم نسبت به تو رفتار کنند تو نیز درباره ی مردم همانطور عمل کن، و آنچه را که میل نداری درباره ی تو عمل کنند تو هم نسبت به مردم آنطور رفتار مکن.

منبع: وسائل،کتاب جهاد،ص39

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند: سه صفت پسندیده و ممتاز است که اگر کسی خدا را با آن صفات ملاقات نماید از هر دری که بخواهد داخل بهشت می شود: دارای حسن خلق باشد، در پنهان و آشکارا از خدا بترسد، و بحثهای خصومت انگیز را ترک گوید اگرچه حق با او باشد.

منبع: کافی،ج2،ص300

  • حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرمایند: هر کس دخترم فاطمه(علیه السّلام) را دوست داشته باشد در بهشت با من همراه خواهد بود.

منبع : بحارالانوار ،ج٢٨،ص١١۶

  • حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرمایند: شش چیز را برای من به عهده گیرید٬ من برای شما بهشت را به عهده می گیرم: هرگاه سخن گفتید دروغ مگویید٬ هرگاه وعده دادید خلف وعده نکنید٬ هرگاه امین تان دانستند خیانت نورزید٬  چشمتان را [از حرام ]فرو بندید٬ شهوت خویش را حفظ کنید و دست و زبان خود را نگه دارید.

منبع : امالی الصدوق ٨٢

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: هر کس از خدا بهشت بخواهد و در برابر سختی ها پایداری نورزد بی گمان خود را ریشخند کرده است.

البحار 78/356

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: هر کس فاطمه معصومه(علیه السّلام) را زیارت کند، پاداشش بهشت است.

منبع: مسند ج2،ص254

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: در بهشت اتاق هایی است که بیرون آنها از درونشان دیده می شود و درونشان از بیرونشان. در این اتاقها کسانی از امت من ساکن می شوند که نیکو سخن بگویند٬ اطعام کنند، سلام را رواج دهند٬ به روزه گرفتن ادامه دهند و شب هنگام که مردم خفته اند٬ آنان نماز بگزارند.

منبع : الکافی ٢/١۶۵

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: سخاوت، درختی است در بهشت که شاخه هایش در دنیا است، پس هر کس به شاخه ای از آن درآویزد، به بهشت می رود.

منبع: مسترک، ج7،ص14  

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما


چهارشنبه ٢٦ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: سخاوت زیاد دوستان را می افزاید ودشمنان را به دوستی می کشاند.

منبع: شرح غرر الحکم۴⁄۵٩٢

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: آدم سخاوتمند، به خدا و بهشت نزدیک است و به مردم نزدیک است و از آتش به دور است.

منبع:مسند،ج1،ص295

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: آدم سخاوتمند از غذای مردم می خورد تا آن ها هم از غذای او بخورند.

منبع: مسند،ج1،ص295

  • حضرت امام رضا (علیه السّلام) می فرمایند: سخاوت، درختی است در بهشت که شاخه هایش در دنیا است، پس هر کس به شاخه ای از آن درآویزد، به بهشت می رود.

منبع: مسترک، ج7،ص14

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما


سه‌شنبه ٢٥ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٧:٢۸ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 

خدا

پروردگار جهان

  • فرعون گفت: ای موسی! پروردگار شما دو نفر کیست؟ گفت: پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیزی را به او عطا کرده سپس هدایتش نموده است.

منبع: سوره ی طه ، آیه 49و 50

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: هر توانایی غیر از باریتعالی ناتوان است، و هر مالکی جز خداوند مملوک است، و هر عالمی غیر از پروردگار علم آموز است، و هر توانایی جز خداوند، قدرت و عجزش بهم آمیخته است.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 64

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: خداوند به حالی متغیّر نمی شود و حالات او را دگرگون نمی سازد. گذشت روز و شب او را فرسوده و کهنه نمی کند و روشنایی و تاریکی در ذات مقدسش اثری نمی گذارد. حضرت باریتعالی به اجزاء و اندام و اعضا توصیف نمی گردد و معروض عوارضی از قبیل ضعف و خواب و خستگی واقع نمی شود.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 228

  • حضرت امام صادق (علیه السّلام) پاره ای از آیات حکیمانه ی الهی را در جهان خلقت برای مفضل شرح می داد، و از آنها به وجود خداوند حکیم استدلال می فرمودند.مفضل عرض کرد: مولای من بعضی گمان می کنند اینهمه نظم و حساب کار طبیعت است. حضرت فرمودند: از آنان سوال کن آیا این طبیعت دانسته و یا علم و قدرت این کارهای منظم و حساب شده را انجام می دهد یا نه؟ اگر بگویند طبیعت علم و قدرت دارد پس اینان در اثبات خداوند عالم و اعتراف به وجود مبدأ دانا چه مانعی در سر راه دارند. اگر بگویند طبیعت بدون علم و اختیار این اعمال منظم و صحیح را انجام می دهد باید گفت این کارهای عالمانه و قوانین حکیمانه اثر خالق حکیم و داناست و آن را که آنها طبیعت نامیده اند سنت و قانونی است که خداوند حکیم به وجود آورده و در جهان خلقت با نظم کامل طبق برنامه مقرّر جریان دارد.

منبع: بحار جلد2،ص21

خدا و خلقت او

  • حضرت امام صادق (علیه السّلام) پس از آنکه شرحی درباره ی خلقت زرافه و ساختمانش با مفضل صحبت کرده و آن را از آفریده های عجیب خداوند به حساب آورده است می فرمایند: بلندی گردن زرافه و منفعتی که از آن عایدش می شود این است که محیط پیدایش و چراگاه این حیوان، جنگل های انبوه و سرزمینهایی است که از درختان سر به آسمان کشیده پوشیده شده است، زرافه به گردن دراز احتیاج داشت تا بتواند به آسانی برگ درختان را بخورد و از میوه های جنگلی تغذیه نماید.

منبع:بحار2،ص31

  • حضرت امام صادق (علیه السّلام) در توحید مفضّل ضمن شرح دقائق خلقت طیور، به اصل انطباق اشاره کرده و فرموده اند: خداوند بزرگ هر یک از موجودات زنده را مشابه و مشاکل محیط و برنامه ای که برای زندگیش مقدر شده آفریده است.

منبع: بحار2،ص32و33



ادامه مطلب
دوشنبه ٢٤ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٧:٥٩ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 

ضرورت تعاون با خویشاوندان

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: ای مردم، انسان هر مقدار که ثروتمند باشد، باز از خویشاوندان خود بی نیاز نیست که از او با زبان و دست دفاع کنند. خویشاوندان انسان، بزرگ ترین گروهی هستند که از او حمایت می کنند و اضطراب و ناراحتی او را می زدایند؛ و در هنگام مصیبت ها نسبت به او، پرعاطفه ترین مردم می باشند.نام نیکی که خدا از شخصیتی در میان مردم رواج دهد بهتر از میراثی است که دیگری بردارد.(قسمت دیگری از همین خطبه) آگاه باشید، مبادا از بستگان تهیدست خود رو برگردانید، و از آنان چیزی را دریغ دارید، که نگاه داشتن مال دنیا، زیادی نیاورد و از بین رفتنش کمبودی ایجاد نکند. آن کس که دستِ دهنده ی خود را از بستگانش باز دارد، تنها یک دست را از آنها گرفته اما دست های فراوانی را از خویش دور کرده است؛ و کسی که پر و بال محبت را بگستراند، دوستی خویشاوندانش تداوم خواهد داشت.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 23

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

 


یکشنبه ٢۳ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٦:۳۸ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: آگاه باشید، مبادا از بستگان تهیدست خود رو برگردانید، و از آنان چیزی را دریغ دارید، که نگاه داشتن مال دنیا، زیادی نیاورد و از بین رفتنش کمبودی ایجاد نکند. آن کس که دستِ دهنده ی خود را از بستگانش باز دارد، تنها یک دست را از آنها گرفته اما دست های فراوانی را از خویش دور کرده است؛ و کسی که پر و بال محبت را بگستراند، دوستی خویشاوندانش تداوم خواهد داشت.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 23

 

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما


شنبه ٢٢ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٤:٠۸ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 

روانشناسی مدعیان دروغین قضاوت

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: در میام مردم، با نام قاضی به داوری می نشیند، و حلّ مشکلات دیگری را به عهده می گیرد؛ پس اگر مشکلی پیش آید، با حرف های پوچ و توخالی و رأی و نظر دروغین، آماده ی رفع آن می شود. سپس اظهارات پوچ خود را باور می کند، عنکبوتی را می ماند که در شبهات و بافته های تار خود چسبیده، نمی داند که درست حکم کرده یا بر خطاست؟ اگر بر صواب باشد می ترسد که خطا کرده، و اگر بر خطاست، امید دارد که رأی او دُرست باشد!. نادانی است، که راه جهالت می پوید؛ کوری است که در تاریکی گمشده ی خود را می جوید؛ از روی علم و یقین سخن نمی گوید؛ روایات را بدون آگاهی نقل می کند؛ چون تند بادی که گیاهان خشک را بر باد دهد، روایات را زیر و رو می کند، که بی حاصل است. به خدا سوگند، نه راه صُدور حکم مشکلات را می داند، و نه  برای منصب قضاوت أهلیّت دارد! آنچه را که نپذیرد علم به حساب نمی آورد، و جز راه و رسم خویش، مذهبی را حق نمی داند؛ اگر حکمی نداند آن را می پوشاند تا نادانی او آشکار نشود؛ خون بی گناهان از حکم ظالمانه او در جوشش و فریاد میراث بر باد رفتگان بلند است. به خدا شکایت می کنم از مردمی که در جهالت زندگی می کنند و با گمراهی می میرند، در میان آنها، کالایی خوارتر از قرآن نیست اگر آن را آنگونه که باید بخوانند؛ و متاعی سودآورتر و گرانبهاتر از قرآن نیست اگر آن راتحریف کنند؛ و در نزد آنان، چیزی زشت تر از معروف، و نیکوتر از از منکر نمی باشد.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 17

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما


جمعه ٢۱ آذر ۱۳٩۳ ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا

 


 

قضاوت

 

داوری

  • زنی از شوهر قانونی خود فرزندی آورد که دو سر و دو بدن روی یک کمر داشت. خانواده ی مولود دچار اشکال شدند و نمی دانستند آیا این نوزاد یک فرد است یا دو فرد. به محضر مبارک حضرت علی بن ابیطالب (علیه السّلام) شرفیاب شدند تا از حکم الهی  در این باره آگاه گردند. حضرت فرمودند: بچه را در موقع خواب آزمایش کنید. به این ترتیب که وقتی هر دو با هم در یک لحظه بیدار شدند این دو یک انسانند. ولی اگر یکی بیدار شد و دیگری در خواب بود آن دو، دو انسانند و ارث دو نفر می برند.

منبع: ارشاد مفید، ص 102

  • امام باقر (علیه السّلام) فرمودند: مردی از انصار با همسر خود شرفیاب محضر رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) شد. عرض کرد یا رسول الله این زن دخترعمو و همسر من است، زنی پاک و با عفت. برای من فرزندی آورده است که چهره اش سیاه، لوله های بینی گشاد، موهایش پیچیده، بینش پهن است! خلاصه طفلی با تمام ممیزات نژادی یک حبشی متولد شده است. نظیر چنین فرزندی در خانواده و اجداد پدری و مادریم نیست. رسول اکرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم)  از زن سوال کرد چه می گویی. قسم یاد کرد از موقعی که من به همسری این مرد در آمده ام با هیچکس نیامیخته ام. حضرت مانند کسی که به فکر فرو رود سر یه زیر انداخت و سپس سر بلند کرد و دیده به آسمان گشود بعد رو کرد به شوهر و فرمودند: بین هر انسان تا آدم 99 عرق وجود دارد که در ساختمان فرزند همه فعالیت می کند. وقتی نطفه ای در رحم قرار گیرد عرقها به جنبش افتاده و همه از خدا درخواست دارند که فرزند به شبه آنها ساخته شود. این بچه ی غیر مشابه شما از همان عرق های دور دست است که در اجداد و اجداد اجدادت سابقه ندارد. کودک را بگیرف او فرزند تو است. زن عرض کرد یا رسول الله عقده ی مرا گشودی و از غصه خلاصم کردی.

منبع: وسائل جلد 5 باب انّ الولد یلحق بالزوج ص 128

قضاوت و روانکاری

  • جوانی برای دادخواهی نزد عمر خلیفه ی دوم آمد. فریاد می زد خدایا بین من و مادرم حکم کن. عمر گفت چه شکایت داری. جواب داد او نه ماه مرا در شکم پرورده و دو سال تمام شیر داده. چون بزرگ شدم و نیک و بد را شناختم مرا طرد کرده و می گوید بچه ی من نیستیف من تو را نمی شناسم. عمر گفت مادرت کجا است. جواب داد در سقیفه ی بنی فلان. عمر دستور داد زن را احضار کنند. زن به اتفاق چهار برادر خود و چهل شاهد در محکمه حاضر شد. عمر به جوان گفت چه می گویی. گفته های خود را تکرار کرد و قسم یاد نمود که این زن مادر من است، نه ماه در شکمش بودم و دو سال شیرم داده است. عمر به زن گفت این پسر چه می گوید. زن جواب داد به خدای نا دیده قسم، به حق نبیّ اکرم قسم است من این پسر را نمی شناسم و نمی دانم از کدام خاندانست. او می خواهد مرا در عشیره و خانواده ام رسوا کند. من زنی از خاندان قریشم و تاکنون شوهر نکرده ام و مهر بکارتم محفوظ است. عمر گفت: شاهد داری. زن جواب داد اینها همه شهود من هستند. چهل نفر شاهد شهادت دادند که پسر به دروغ ادعای فرزندی زن را می نماید و می خواهد به این وسیله زن را در خانواده و عشیره اش رسوا کند، شهادت دادند که زن باکره است و تاکنون شوهر نکرده است. عمر گفت پسر را زندانی کنید تا درباره ی شهود تحقیق شود. اگر صحت گفتارشان ثابت شد پسر را به عنوان مفتری مجازات خواهم کرد. مأمورین او را به طرف زندان بردند. بین راه با علی (علیه السّلام) برخورد نمود. پسر فریادی زد و گفت  یا علی من جوان مظلومی هستم و شرح حال خود را به عرض رسانید و گفت  عمر به زندانم امر کرده است. حضرت فرمودند: پسر را نزد عمر برگردانید. چون برگشتند عمر گفت: من دستور زندان دادم. چرا جوان را برگرداندید. گفتند: علی(علیه السّلام) به ما دستور داد و ما از شما شنیده ایم که می گفتید با امر علی بن ابی طالب مخالفت نکنید. در این بین علی(علیه السّلام) وارد شد. فرمودند: مادر پسر را بیاورید. آوردند حضرت به جوان فرمودند: چه می گویی. او مجددا تمام شرح حال را گفت. علی(علیه السّلام) به عمر فرمودند: آیا موافقی که من در این باره قضاوت کنم. عمر گفت ((سبحان الله)) چطور موافق نباشم، من از پیغمبر اکرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) شنیدم که می فرمودند: علی بن ابی طالب از همه ی شما داناتر است. حضرت به زن فرمودند: آیا در ادعای خود شاهد داری. گفت بلی. چهل شاهد همه نزدیک آمدند و مانند دفعه ی قبل اداء شهادت کردند. علی (علیه السّلام) فرمودند: اینک به رضای خدا حکم می کنم حکمی که رسول اکرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) به من آموخته است. سپس به زن فرمودند: آیا در کار خود بزرگ و صاحب اختیاری داری. جواب داد بلی، این چهار نفر برادر و صاحب اختیار من هستند.حضرت به برادران زن فرمودند: آیا درباره ی خود و خواهرتان به من اجازه و اختیار می دهید. گفتند: بلی شمادرباره ی ما و خواهرمان مجاز و مختارید. حضرت فرمودند: به شهادت خداوند بزرگ و به شهادت تمام مردمی که در این مجلس حاضرند این زن را به عقد ازدواج این پسر درآورم به مهریه چهارصد درهم وجه نقد که از مال خود بپردازم و به قنبر فرمودند: فوراً چهارصد درهم حاضر کن. قنبر چهارصد درهم آورد. حضرت پولها را ریخت در دست جوان، فرمودند: بگیر، برخیز و مهریه را در دامن زنت بریز و فوراً زنت را بردار و ببر و نزد ما برنگردی مگر آنکه آثار عروسی در تو باشد یعنی غسل کرده برگرد. پسر از جا حرکت کرد و پولها را در دامن زن ریخت و گفت برخیز برویم. زن فریاد زد: آتش، آتش. آیا می خواهی مرا همسر پسرم قرار دهی؟ به خدا این فرزند من است. برادران من مرا به مردی شوهر دادند که پدرش غلام آازاد شده ای بود. این پسر را من از او آورده ام. وقتی بچه بزرگ شد به من گفتند او را انکار کنم ولی اکنون اقرار می کنم که این بچه ی من است، دلم در مهر او می جوشد. مادر دست پسر را گرفت و از مجلس خارج شد عمر گفت:اگر علی نبود من هلاک شده بودم.

منبع: بحار الانوار جلد 9 ص 496

 

نکوهش اهل رأی ( خود محوری در قضاوت)

  • حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: دعوایی نسبت به یکی از احکام اجتماعی نزد عالمی می برند که با رأی خود حکمی صادر می کند.(1)پس همان دعوا را نزد دیگری می برند که او دُرست برخلاف رأی اولی حکم می دهد. سپس همه ی قضات نزد رییس خود که آنان را به قضاوت منصوب کرده، جمع می گردند. او رأی همه را بر حق شمارد!(2) در صورتی که خدایشان یکی، پیغمبرشان یکی، و کتابشان یکی است، آیا خدای سبحان، آنها را به اختلاف، امر فرمود، که اطاعت کردند؟ یا آنها را از اختلاف پرهیز داد و معصیت خدا نمودند؟

(1): اشاره به علم: نِس Ness (علم فتوی)

(2): آنها که پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) از عترت فاصله گرفتند، حلال را حرام و حرام را حلال می کردند، و به خود اجازه می دادند که با قیاس و رأی خود احکام دین را به دلخواه تغییر دهند. تنها عمر در حکومت ده ساله ی خود 94 حلال را حرام اعلام  کرد، و نسبت به حج تمتّع و متعه گفت: تا دیروز حلال بود، من امروز آن را حرام اعلام می کنم.(اَنا اُحَرِّمُهُما)!(( تفسیر مفاتیح الغیب، فخر رازی، ج10،ص54))

منبع: نهج البلاغه،خطبه 18

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

 


پنجشنبه ٢٠ آذر ۱۳٩۳ ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ توسط سرباز آقا