حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - جمعه ٢٠ خرداد ۱۳٩٠

 

به نام خدا

 

توجه :کلیه ی احادیث پایین از کتاب اصول کافی جلد 1 برداشته شده است.

باب فرض علم و وجوب طلب و تشویق بدان

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : طلب دانش بر هر مسلمانی فرض است . هلا به راستی خدا دانش جویان را دوست دارد.

منبع : ص 83

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : طلب دانش فریضه است.

منبع : ص 83

  • از امام موسی کاظم (علیه السّلام) سوال شد که : رواست برای مردم ترک پرسش از آنچه بدان نیاز دارند؟ فرمودند : نه.

منبع : ص 83

باب توصیف و شرح علم، فضیلت علم و عالم

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : وقتی خدا خیر بنده ای را خواهد او را خوب دین فهم کند.

منبع : ص 89

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : نهایت کمال ، خوب فهمیدن دین است و شکیبایی بر ناگواریها و اندازه گیری در معاش و زندگی.

منبع : ص 91

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : علما امانت دارانند و مردم متقی دژهای مذهبند و اوصیا ساداتند و سروران مذهب.

منبع : ص 91

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : در زندگانی خیری نیست مگر برای دو مرد : دانشمندی که فرمانش برند و گوش به فرمانی که وظیفه خود را حفظ کند.

منبع : ص 91

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : عالمی که از علمش بهره مند شود بهتر از هفتاد هزار عابد است.

منبع : ص 91

  • معاویة  بن عمار گوید : به امام صادق (علیه السّلام) گفتم : مردی است بسیار روایت از شما نقل کند و در میان مردم منتشر سازد و در دل آنها پابرجا کند و هم در دل شیعیان شما، و بسا یک شیعه عابد باشد که این قدر روایت ندارد ، کدام فاضل ترند؟ فرمودند : مرد پر روایتی که وسیله ی تثبیت عقیده ی شیعیان ما باشد بهتر از هزار عابد است.

منبع : ص 93

باب ثواب عالم و متعلم

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : هر که راهی رود که در آن دانشی جوید ، خدا او را به راه بهشت برد و به راستی فرشته ها برای طالب علم پرهای خو را فرو نهند به نشانه ی رضایت از او و این محقق است که برای طالب علم هر که در آسمان و زمین است آمرزش خواهد تا برسد به ماهیان دریا، فضیلت عالم بر عابد چون فضیلت ماه است بر ستارگان در شب چهارده و به راستی علما وارث پیغمبرانند زیرا پیامبران دینار و درهمی به ارث نگذاشتند ولی ارث آنها علم بود و هر که از آن بر گرفت بهره ی فراوانی برده.

منبع : ص 97

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : آنکه از شما علم می آموزد ثواب متعلم دارد و بیشتر از او ، علم را از حاملان آن یاد بگیرید و به برادران خود بیاموزید چنانچه علما به شما آموختند.

منبع : ص 97

  • ابو بصیر گوید: شنیدم امام صادق (علیه السّلام) می فرمودند : هر که کار خیری یاد بدهد مانند ثواب کسی که بدان عمل کند می برد، گفتم : اگر او هم به دیگری یاد دهد به معلم اول ثواب عمل آن رسد؟ فرمودند : این ثواب برای او جاری است اگر به همه ی مردم یاد بدهد، گفتم : اگر معلم بمیرد؟ فرمودند : اگرچه بمیرد.

منبع : 97

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : هر کس بابی از هدایت تعلیم دهد مانند ثواب کسانی که بدان عمل کنند اجر دارد و از ثواب آنها هم چیزی کاسته نشود و هرکه یک باب از گمراهی تعلیم دهد مانند گناه کسانی که بدان عمل کنند ببرد و از گناه آنها هم کاسته نشود.

منبع : ص 99

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : هر که دانش آموزد و به کار بندد و آن را برای خدای تعالی تعلیم دهد در ملکوت آسمانها بزرگش خوانند و گویند برای خدا یاد گرفت ، برای خدا عمل کرد، برای خدا تعلیم داد.

منبع : ص 99

باب صفت علما

  • امام رضا (علیه السّلام) فرموده اند : از نشانه های فقه و فهم ، بردباری و خموشی است.

منبع : ص 103

  • حضرت علی (علیه السّلام) فرموده اند : سفاهت و فریب در دل عالم نیست.

منبع : 103

  • حضرت علی (علیه السّلام) فرموده اند : ای طالب علم ، به راستی عالم سه نشانه دارد : علم و حلم(صبر) و خموشی . عالم نما هم سه علامت دارد : نسبت به بالا دست نافرمان است و به زیردست ستم کند به وسیله غلبه بر او و پشتیبانی از ستمکاران نماید.

منبع :ص 105

باب فقد علما

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : مرگ هیچ کس نزد ابلیس از مرگ عالم محبوب تر نیست.

منبع : ص 107

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : چون مومن فقیه بمیرد ، در اسلام رخنه ای افتد که چیزی آن را نتواند بست.

منبع : ص 107

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : کسی از مومنان نمیرد که شیطان را خوشتر آید از مرگ فقیه.

منبع : ص 107

باب همنشینی با علما و گفتگو با آنها

  • لقمان به پسرش گفت : پسر جانم به چشم خود مجالس خوب را بگزین، اگر دیدی مردمی در ذکر خدای عزوجل هستند با آنها بنشین، اگر خود دانایی از دانشت سودت دهند و اگر نادانی به تو می آموزند و بسا که خدا آنها را در سایه رحمت خود در آورد و تو را هم فراگیرد و اگر دیدی مردمی در یاد خدا نیستند با آنها منشین که اگر دانایی از دانشت میان آنها سودی نبری و اگر نادانی بر نادانی تو بیفزایند و شاید خدا آنها را زیر شکنجه گیرد و به تو هم برسد.

منبع : ص 109

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : حواریون به عیسی (علیه السّلام) گفتند : یا روح الله با که مجالست کنیم؟ فرمودند : با کسی که دیدنش شما را به یاد خدا آرد و گفتارش به علم شما بیفزاید و کردارش شما را به آخرت تشویق کند.

منبع : ص 111

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : یک مجلس با شخص مورد وثوقم بنشینم پیش من از کردار یک سال بهتر است.

منبع : ص 111

باب پرسش از عالم و مذاکره با او

  • امام صادق (علیه السّلام) به حمران بن اعین درباره ی چیزی که از او پرسیده بود ، فرمودند : همانا مردم هلاک می شوند برای آنکه نمی پرسند.

منبع : ص 113

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : بر دراین علم قفلی است که کلیدش پرسش است.

منبع : 113

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : به راستی خدای عزوجل می فرماید: مذاکره ی علم میان بندگانم وسیله ی زنده شدن دلهای مرده است در صورتی که در مذاکرات خود مرا منظور دارند.

منبع : ص 115

  • ابی الجارد گوید : شنیدم امام محمّد باقر (علیه السّلام) می فرمودند : خدا رحمت کند بنده ای را که علم را زنده می کند ، گفتم : زنده کردنش چیست؟ فرمودند : به اینکه آن را با دین داران و اهل ورع (پرهیزکاری) مذاکره کند.

منبع : ص 115

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : علم را مورد مذاکره سازید، با هم ملاقات کنید و بازگو کنید، زیرا حدیث وسیله زلال کردن دلها است که زنگ زده ، به راستی دلها زنگ گیرد چنانچه شمشیر زنگ گیرد و زلال کردن و جلای دلها به حدیث گفتن است.

منبع : ص 115

                                            باب بذل علم

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : زکات علم این است که آن را به بندگان یاد بدهی.

منبع : ص 117

باب نهی از ندانسته گفتن

  • مفضل بن یزید گوید : امام صادق (علیه السّلام) به من فرمودند : تو را از دو خصلت نهی کنم که مایه هلاکت مردمند ، بر تو غدقن کنم که به ناحق و روش باطل و بی اساس برای خدا دینداری کنی و از اینکه به آنچه ندانی و نفهمیده ای برای مردم فتوی بدهی.

منبع : ص 119

  • عبدالرحمن بن حجاج گوید : امام صادق (علیه السّلام) به من فرمود: مبادا گرد دو کار بگردی ، هر کس هلاک شده به سبب آنها بوده است ، مبادا برای خودت به مردم فتوی بدهی یا اینکه به چیزی که ندانی دینداری کنی.

منبع : ص 119

  • امام محمّد باقر (علیه السّلام) فرموده اند : هر که ندانسته و نفهمیده فتوی دهد فرشته های رحمت و فرشته های عذاب او را لعنت کنند و گناه هر کس به فتوای او عمل کرده به عهده او است.

منبع : ص 121

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : برای عالم شایسته است که هرگاه چیزی از او بپرسند و نداند بگوید : الله اعلم، ولی غیرعالم شایسته نیست این کلمه را بگوید ( یعنی برای او سزاوار است که صریحا بگوید نمی دانم.)

منبع : ص 121

  • زراره بن اعین گوید : از امام محمّد باقر (علیه السّلام) پرسیدم : خدا بر بندگان چه حقی دارد ؟ فرمودند : این حق که هر چه بدانند بگویند و درباره ی هر چه ندانند توقف کنند و دم فرو بندند.

منبع : ص 123

باب درباره ی کسی که ندانسته عمل کند

  • حسین ( در بعضی نسخ حسن) صیقل گوید : از امام صادق (علیه السّلام) شنیدم می فرمودند : خدا کرداری را نپذیرد جز با معرفت ، و معرفتی وجود ندارد جز به وسیله کردار ، هر که معرفت دارد ، معرفت او را به کردارهبری کند و هر که کرداری ندارد معرفتی هم ندارد ، هلا به راستی اجزا ایمان از یکدیگر به وجود آیند.

منبع : ص 125

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : هر که ندانسته عمل کند ، آنچه تباهی بار آورد بیشتر است از آنچه اصلاح کند.

منبع : ص 125

  • سلیم بن قیس هلالی گوید : شنیدم امیر المومنین از پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) بازگو می کردند که در سخنش فرمودند : دانشمندان دو کس باشند : یکی علم خود را به کار بسته و ناجی(رستگار،نجات یابنده) است و عالمی که علم خود را وانهاده و همین عالم هلاک است ، اهل دوزخ از بوی گند عالم بی عمل در آزارند ، سخت ترین اهل دوزخ از نظر ندامت و افسوس کسی است که یک بنده خدا را به دین دعوت کرده است و او هم پذیرفته و اطاعت خدا کرده و خدایش به بهشت برده و خود آن دعوت کننده را برای ترک عمل و پیروی هوس و درازی آرزو به دوزخ برده اما پیروی هوس جلوی حق را بندد و درازی آرزو آخرت را فراموش دهد.

منبع : ص 127

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : علم جفت با عمل است، هر که خوب بداند عمل کند و هر که به درستی عمل کند بداند، علم فریاد به عمل کند و اگر پذیرا شود بپاید و گرنه بکوچد.

منبع : ص 127

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : محققا چون عالم به علم خود عمل نکند پند او از لوحه دلها بلغزد و فرو ریزد چنانچه قطره باران از روی سنگ صاف.

منبع : ص 127

باب کسی که  از علم خود معیشت خورد و بدان بنازد.

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : هر که علم حدیث را برای منفعت دنیا بخواهد در آخرت بهره ندارد و هر کس خیر آخرت از آن جوید خدا خیر دنیا و آخرت به وی دهد.

منبع : ص 133

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  • حضرت علی (علیه السّلام) فرموده اند : جان خود را با توجه به نکات حکیمانه ی تازه و خوشمزه آسایش دهید زیرا جان هم چون تن خسته می شود.

منبع : ص 139

  • حضرت علی (علیه السّلام) فرموده اند : ای طالب علم ، به راستی علم را فضائل بسیار است (اگر مجسم شود )، تواضع سر او است ، و برکناری از حسد چشم او، گوشش فهم است و زبانش راستی ، حافظه اش بررسی است و دلش حسن نیت ، و عقلش معرفت اشیا و امور ، دست او مهر ورزی است و پایش دیدار دانشمندان، همتش سلامت و حکمتش ورع ، قرارگاهش نجات است و جلو کشش عافیت و مرکبش وفا و سلاحش نرمش سخن ، تیغش رضا و کمانش مدارا و لشکرش گفتگوی با علما و سرانجامش ادب و پس اندازش دوری از گناهان ، توشه اش احسان است و شرابش سازگاری و رهنمایش هدایت و رفیقش دوستی با نیکان.

منبع : ص 139

  • مردی نزد رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) آمد و گفت : یا رسول الله علم چیست ؟ فرمودند :دم بستن و دل به سخن استادلن دادن ، گفت : پس از آن چیست ؟ فرمودند : گوش گرفتن ، گفت : پس از آن چیست ؟ فرمود : حفظ کردن ، گفت : پس از آن چه ؟ فرمودند : به کار بستن ، گفت : دیگر چه ؟ فرمودند : منتشر نمودن آن.

منبع : ص 141

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : هر که چهل حدیث از احادیث ما را حفظ کند خدایش روز قیامت عالم و فقیه مبعوث کند.

منبع : ص 143

  • سفیان بن عیینه گوید : از امام صادق (علیه السّلام) شنیدم  که می فرمودند : علم مردم را همه در چهار موضوع دانستم: 1- پروردگارت را بشناسی. 2- بدانی با تو چه کرده. 3- بدانی از تو چه خواسته. 4- بدانی چه چیز تو را از دینت بیرون برد.

منبع : ص 147

  • هشم بن سالم گوید : به امام صادق (علیه السّلام) گفتم : حق خدا برمردم چیست ؟ فرمودند : این است که آنچه بدانند بگویند و آنچه ندانند دم فرو بندند : اگر چنین کنند محققا حق خدا را به او پرداخته اند.

منبع : ص 147

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : قدر مردها را به اندازه روایتی که از ما نقل می کنند بشناسید.

منبع : ص 147

  • محمد بن مسلم گوید : به امام صادق (علیه السّلام) گفتم : من از شما حدیثی بشنوم و زیاد و کم تعبیر کنم ؟ فرمودند : اگر مقصود بیان معانی آن باشد عیب ندارد .

منبع : ص 149

  • داود بن فرقد گوید : به امام صادق (علیه السّلام) گفتم : من حدیثی از شما می شنوم و می خواهم به همان لفظ که شنیدم روایت کنم و به خاطر نمی آید ، فرمودند : عمدا فراموش می کنی ؟ گفتم : نه ، فرمودند : معانی را درست ادا میکنی ؟گفتم : آری ، فرمودند : عیب ندارد.

منبع : ص 151

  • ابو بصیر گوید : به امام صادق (علیه السّلام) گفتم : حدیثی از زبان شما شنوم و از پدرت روایت کنم یا از پدرت شنیدم از شما روایت کنم ؟ فرمودند : فرق ندارد جز اینکه از قول پدرم روایت کنی دوست تر دارم ، آن حضرت به جمیل فرمودند : غهر چه از خود من بشنوی از پدر من روایت کن.

منبع : ص 151

  • امام صادق (علیه السّلام) می فرمود : دل به نوشته اعتماد دارد . می فرمودند : بنویسید ، تا ننویسید نمی توانید حفظ کنید. و همچنین می فرمودند : کتب خود را محافظت کنید که در آینده بدان نیازمندید.

منبع : ص 153

  • امام صادق (علیه السّلام)به مفضل بن عمر فمودند : بنویس و علم خود را که در میان هم مذهبانت پخش کن و اگر مردی کتابهایت را به پسرانت ارث بده ، زمان بی نظمی برسد که جز با کتاب های خود اسوده خاطر نشوند.

منبع : ص 153

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : احادیث ما را با اعراب تمام ادا کنید، زیرا بما مردمی فصیح زبانیم.

منبع :ص 155

  • هشام بن سالم و حماد بن عثمان و دیگران گفته اند . شنیدیم امام صادق (علیه السّلام) می فرمودند : حدیث من حدیث پدرم می باشد و حدیث پدرم حدیث جدم (علی بن الحسین) و حدیث او حدیث حسین (علیه السّلام) است و حدیث حسین (علیه السّلام) حدیث حسن (علیه السّلام) و حدیث حسن (علیه السّلام) حدیث امیرالمومنین (علیه السّلام) و حدیث امیرالمومنین حدیث رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و حدیث رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) قول خدای عزو جل است.

منبع : ص 155

  • ابو خالد شینوله گوید : به امام محمد تقی (علیه السّلام) گفتم : قربانت ، استادان ما از امام باقر و امام صادق روایت دارند و چون تقیه سخت بوده کتابهای خود را پنهان کردند و از آنها دست به دست روایت نشده و چون مرده اند کتابهای آنها به دست ما رسیده . فرمودند : آنها را نقل کنید که درست است.

منبع : ص 155

باب بدعت ها و حکم به رای و قیاس

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : چون بدعت ها آشکار شوند در امت من ، باید عالم علم خود را آشکار کند، و هر که نکند بر او باد لعنت خدا.

منبع : ص 161

  • امام باقر و امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : هر بدعتی گمراهی است و هر گمراهی راه به دوزخ برد.

منبع : ص 165

  • یونس بن عبدالرحمن گوید : به امام موسی کاظم (علیه السّلام) گفتم : به چه روش خدا را یگانه دانم ؟ فرمودند : ای یونس ، بدعت گزار نباش ، هر که به رای خود متوجه باشد هلاک است و هر که خاندان معصوم پیغمبر خود را ترک کند گمراه است، و هر که کتاب خدا و قول پیغمبرش را وانهد کافر است.

منبع : ص 167

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند که : رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند : هر بدعتی گمراهی است و هر گمراهی در آتش است.

منبع : ص 171

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : واقعا ابلیس خود را به آدم (علیه السّلام) قیاس کرد و گفت : مرا زا آتش آفریدی و او را از گل و اگر گوهری که خدا آدم را آز آن آفریده بود سنجیده بود آن گوهر درخشش و تابش بیشتری از آتش داشت.

منبع : ص 173

  • زراره گوید : از امام صادق (علیه السّلام) پرسیدم از حلال و حرام ، فرمودند : حلال محمد همیشه تا روز قیامت حلال است و حرام او همیشه تا روز قیامت حرام است، جز او پیغمبر دیگری نباشد و جز او نیاید ، فرمودند : علی (علیه السّلام) فرمودند : کسی نیست که بدعتی نهد جز اینکه سنتی را با ان از میان می برد.

منبع : ص 173

  • عیسی بن عبدالله قریشی گوید : ابو حنیفه شرفیاب حضور امام صادق (علیه السّلام) شد ، آن حضرت به او گفت : ای ابو حنیفه ، به من خبر رسیده که تو قیاس می کنی . عرض کرد: آری ، فرمودند : قیاس مکن که اول کسی که قیاس به کار بست شیطان بود گاهی که گفت : مرا از آتش آفریدی و او را از گل ، و میان آتش و گل قیاس کرد و اگر نوریت آتش سنجیده بود برتری میان دو نور و صفای یکی را بر دیگری می فهمید.

منبع : ص 173

  • قتبیه گوید : مردی مسئله ای از امام صادق (علیه السّلام) پرسید و آن حضرت جوابش را گفت ، آن مرد گفت : بفر مایید ، اگر چنین و چنان باشد جواب آن چیست ؟ به او فرمود : خاموش ، هر چه من به تو جواب دهم از گفته ی رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) است ، ما به هیچ وجه از خود رایی نداریم.

منبع : ص 173

  • امام باقر (علیه السّلام) فرمودند : جز خدا پشتیبان و کمکی مگیرید تا غیر مومن شمرده شوید ، زیرا هر وسیله و نژاد و خویشی و دسته بندی و بدعت و شبهه از میان رود جز آنچه قرآن ثبت کرده است.

منبع : ص 175

وجود هر حکم حلال و حرام و هرچه مورد نیاز مردم است در قرآن

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : به راستی خدای تبارک و تعالی قرآن را برای هر چیز فرو فرستاده  تا آنجا که بخدا چیزی را وانگذارده که بندگان بدان نیازمند باشند و تا آنجا که هیچ بنده ای نتواند بگوید کاش این هم در قرآن بود مگر این که آن را هم خدا در قرآن فرو فرستاده است.

منبع : ص 175

  • عمر بن قیس گوید : از امام باقر (علیه السّلام) شنیدم می فرمودند : به راستی خدای تبارک و تعالی چیزی که امت بر آن نیازمند باشند وانگذاشته جز آنکه در کتابش نازل کرده و برای رسولش بیان نموده و برای هر چیزی حدی مقرر ساخته و دلیلی که بر آن رهنمایی کند مقرر کرده و هر کس هم از آن حد و قانون تجاوز کند برایش حد و کیفری مقرر ساخته.

منبع : ص 177

  • عبدالاعلی بن اعین گوید : شنیدم امام صادق (علیه السّلام) می فرمودند : من زاده ی رسول خدایم ، من قران را می دانم ، در همین قران است بیان آغاز آفرینش و هر آنچه تا روز قیامت خواهد بود ، در آن است خبر آسمان و خبر زمین و خبر بهشت و خبر دوزخ و خبر آنچه بوده و آنچه خواهد بود ، به اینها چنان می نگرم که به کف  دست خود می نگرم برای آنکه خدا می فرماید : در آن است بیان روشن هر چیزی.

منبع : ص 181

اختلاف حدیث

  • یکی از اصحاب گوید : امام صادق (علیه السّلام) به من فرمودند : بگو بدانم اگر امسال حدیثی به تو گفتم و سال آینده آمدی و به خلاف آن به تو حدیثی گفتم ، به کدام عمل کنی ؟ گوید: گفتم : به اخیر عمل کنم ، فرمودند : خدایت رحمت کند.

منبع : ص 195

  • معلی بن خنیس گوید : به امام صادق (علیه السّلام) عرض کردم : هر گاه حدیثی از امام سابق شما رسد و حدیثی بر خلافش از امام بعد از او ، به کدام عمل کنیم ؟ فرمودند : شما به حدیث سابق عمل کنید تا از امام حی به شما ابلاغی رسد و چون ابلاغ امام حی رسید به قول او عمل کنید ، گوید : سپس امام صادق (علیه السّلام) فرمودند : به خدا شما را به راهی کشانیم که در وسعت باشید . و در حدیث دیگر فرمودند : به حدیث تازه عمل کنید.

منبع : ص 195

باب اخذ به سنت و گواه قرآنی

  • رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : برای هر حقی نمودار درستی است و بر فراز هر صوابی پرتو درخشانی ، آنچه با کتاب خدا موافق است عمل کنید و آنچه مخالف کتاب خدا است وانهید.

منبع : ص 201

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : هر حدیثی موافق قرآن نیست باطل است و تقلب است.

منبع : ص 203

  • امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : هر که با قرآن و سنت پیغمبر مخالف باشد کافر است.

منبع : ص 203

  • علی بن الحسین (علیه السّلام) فرمودند : بهترین کارها نزد خدا آن است که طبق سنت باشد گرچه کم باشد.

منبع : ص205

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت