حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - دوشنبه ٢٢ تیر ۱۳٩٤

 

پروردگار جهان

1- فرعون گفت: ای موسی! پروردگار شما دو نفر کیست؟ گفت: پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیزی را به او عطا کرده سپس هدایتش نموده است.

منبع: سوره ی طه ، آیه 49و 50

2- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: هر توانایی غیر از باریتعالی ناتوان است، و هر مالکی جز خداوند مملوک است، و هر عالمی غیر از پروردگار علم آموز است، و هر توانایی جز خداوند، قدرت و عجزش بهم آمیخته است.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 64

3- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: خداوند به حالی متغیّر نمی شود و حالات او را دگرگون نمی سازد. گذشت روز و شب او را فرسوده و کهنه نمی کند و روشنایی و تاریکی در ذات مقدسش اثری نمی گذارد. حضرت باریتعالی به اجزا و اندام و اعضا توصیف نمی گردد و معروض عوارضی از قبیل ضعف و خواب و خستگی واقع نمی شود.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 228

4- حضرت امام صادق (علیه السّلام) پاره ای از آیات حکیمانه ی الهی را در جهان خلقت برای مفضل شرح می داد، و از آنها به وجود خداوند حکیم استدلال می فرمودند.مفضل عرض کرد: مولای من بعضی گمان می کنند اینهمه نظم و حساب کار طبیعت است. حضرت فرمودند: از آنان سوال کن آیا این طبیعت دانسته و یا علم و قدرت این کارهای منظم و حساب شده را انجام می دهد یا نه؟ اگر بگویند طبیعت علم و قدرت دارد پس اینان در اثبات خداوند عالم و اعتراف به وجود مبدأ دانا چه مانعی در سر راه دارند. اگر بگویند طبیعت بدون علم و اختیار این اعمال منظم و صحیح را انجام می دهد باید گفت این کارهای عالمانه و قوانین حکیمانه اثر خالق حکیم و داناست و آن را که آنها طبیعت نامیده اند سنت و قانونی است که خداوند حکیم به وجود آورده و در جهان خلقت با نظم کامل طبق برنامه مقرّر جریان دارد.

منبع: بحار جلد2،ص21

خدا و خلقت او

5- حضرت امام صادق (علیه السّلام) در توحید مفضّل ضمن شرح دقائق خلقت طیور، به اصل انطباق اشاره کرده و فرموده اند: خداوند بزرگ هر یک از موجودات زنده را مشابه و مشاکل محیط و برنامه ای که برای زندگیش مقدر شده آفریده است.

منبع: بحار2،ص32و33

6- آفرینش و برانگیختن شما (در نزد ما) جز مانند( آفرینش) یک تن نیست. همانا خدا شنوای بیناست.

منبع: سوره ی لقمان، آیه28


7- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: خلقت جهان هستی، خداوند را خسته نکرد و تدبیر الهی در اداره ی امور کیهان فرسوده اش نساخت و از آفریده های خود دچار ناتوانی و عجز نگردید.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 64

خدا و قدرت او

8- زنده را از مرده و مرده را از زنده بر می آورد، و زمین را بعد از مرگش زنده می کند، و (شما نیز) این گونه (از گورها) بیرون آورده می شوید.

منبع: سوره ی روم،آیه 19

9- فضل می گوید: از حضرت امام رضا (علیه السّلام) شنیدم که در دعاء خود می گفت: منزه است خداوندی که به قدرت خود موجودات را آفریده و با حکمت خود نظام آفرینش را متقن و محکم ساخته و با علم خویش هر چیزی را در جای خود قرار داده است.

منبع: بحار2،ص129

10- حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: پروردگارا چیست آنچه را که ما از آفریده های تو می بینیم و با مشاهده ی آنها از قدرتت به شگفتی می آییم و آنها را به نشانه ی سلطنت و فرمانروایی عظیمت توصیف می کنیم، و حال آنکه چیزهایی که از ما پنهان است و چشم ما آنها را نمی بیند و عقلهای ما از درکش وامانده و عاجز است و پرده های غیب، آنها را از ما پوشیده است به مراتب بزرگتر و عظیم تر است. کسی که دل را از هر توجهی خالی کند و فکر خود را به کار اندازد و راه مطالعه و تحقیق را پیش گیرد برای آنکه بداند چگونه عرش عظیمت را بر پا داشته ای و چگونه مخلوقات خود را آفریده ای و چگونه آسمانهایت را در هوا معلق نگاه داشته ای و چگونه زمینت را بر جریان سریع آب گسترده ای، پس از مطالعه ی بسیار سرانجام با دیده ی وامانده و اندوهگین، با عقل شکست خورده، با گوش از کار افتاده، با اندیشه ی حیرت زده و سرگردان از این سفر علمی و سیر تحقیقی بر می گردد.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 159

خدا و علم او

11- خدا آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است می داند، و خدا از همه چیز آگاه است.

منبع: سوره ی حجرات،آیه 16

12- ابی بصیر می گوید از حضرت امام صادق (علیه السّلام) شنیدم که فرمودند: پروردگار ما ذات لا یزال الهی است و علم عین ذات او بوده با آنکه معلومی آفریده نشده بود، شنوایی عین ذاتش بوده و مسموعی وجود نداشت، بینایی عین ذاتش بوده و موجود قابل رویتی خلق نشده بود، قدرت عین ذاتش بوده و متعلق قدرتی موجود نبود. پس از آنکه عالم را آفرید و معلوم تحقق یافت، علم ازلی حق بر معلوم حادث منطبق شد و همچنین شنوایی بر مسموع و بینایی بر مبصر و قدرت بر مقدور تطبیق یافت.

منبع: کافی1،ص107

13- حضرت امام علی (علیه السّلام) ضمن خطبه ای به چند مورد از علم الهی اشاره می کند: خداوند به آواز و ناله ی حیوانات وحشی در بیابانها و به گناهان پنهانی بندگان خود در خلوتها آگاه است. خداوند به آمد و شد ماهیها در دریاهای بزرگ و به تلاطم امواج آبها که بر اثر وزش بادهای سخت پدید می آید عالم و خبیر است.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 189

14- ایوب بن نوح نامه ای به حضرت امام رضا (علیه السّلام) نوشت و سوال کرد: آیا خداوند قبل از خلق موجودات به آنها عالم بوده یا آنکه نمی دانست تا وقتیکه آنها را آفرید، آنگاه به آفریده های خود عالم و آگاه گردید؟ حضرت به خط خود در جواب نوشت: علم ازلی خداوند به همه ی موجودات قبل از خلقت آنها همانند علم خداوند به همه ی موجودات بعد از آفرینش آنها است.

منبع: کافی1، ص107

خدا و عالی ترین نامش

15- و زیباترین نام ها به خداوند تعلق دارد، پس او را بدانها بخوانید، و کسانی را که در نام های او کژاندیشی می کنند وانهید که به زودی به سزای آنچه می کردند خواهند رسید.

منبع: سوره ی اعراف،180

16- محمد بن سنان از حضرت امام رضا (علیه السّلام) سوال کرد آیا خداوند پیش از آنکه جهان را بیافریند عارف به خود بود. فرمودند: بلی. عرض کرد آیا خود را می دید و سخن خود را می شنید. در جواب فرمودند: نیازی به این کار نداشت زیرا نه از خود پرسشی می کرد و نه از خویشتن چیزی می خواست. او خودش بود و خودش، او بود و قدرت نافذش. پس احتیاجی نداشت که خود را بخواند. ولی برای خود اسمایی برگزید که دیگران او را به آن اسما بخوانند، چه اگر به اسم خوانده نشود مسمّی شناخته نمی شود. و اولین اسمی را که خداوند برای خود انتخاب فرمود ((اَلعَلیُّ العَظیمُ)) است. زیرا این اسم عالیتر از تمام اسما الهی است و معنی آن ((الله)) است و اسم او ((العلی العظیم)) اول تمام اسما او است. زیرا در آن اسم کلمه ی ((علی)) آمده که به معنی علو و برتری است، یعنی خداوند برتر و عالیتر از هر چیزی است.

منبع: بحار2،ص130

17- ((علی)) به معنی رفیع القدر و عالی منزلت است. وقتی خداوند را به این کلمه وصف می کنند بدان معنی است که خداوند رفیع و بالاتر از این است که خداوند برتر و بالاتر از اینستکه توصیف وصف گویان و علم دانشمندان بر آن ذات رفیع احاطه پیدا کند و به حقیقت مقدسش راه یابد.

منبع: مفردات راغب ((علا))،ص350

18-  ((هو العلی)) یعنی خداوند برتر و بالاتر از اینستکه شبیه یا ضدی داشته باشد، بالاتر از اینستکه برای مثل یا شریکی باشد، و بالاتر از نشانه های نقص امکانی و علائم حدوث است.

منبع: مجمع البیان،جلد1-2،ص363

19- حضرت امام علی (علیه السّلام) روز جنگ بدر آمدم تا ببینم رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در آن صحنه ی وحشت زا و در مقابل دشمنان نیرومند خود چه می کند. دیدم سر به سجده گذارده و پیوسته می گوید: ((یا حیُّ یا قیوم))  چند بار رفتم و برگشتم و او همچنان سر به سجده داشت و جز ((یا حیُّ یا قیوم)) چیز دیگری نمی گفت و آنقدر به این ذکر مقدس ادامه داد تا خداوند او را در جنگ فاتح و پیروز ساخت.

منبع: تفسیر روح البیان1،ص271

توضیح بیشتر در مورد حدیث: قیوم به معنی حقیقت ازلی و چیزی است که آغازی ندارد. برای ((قیوم)) معنی دیگری در تاج العروس و لسان العرب آمده است. (( القیوم هو القائم بنفسه مطلقا لا بغیره و هو مع ذلک یقوم به کل موجود)) قیوم ذات اقدس الهی است که خود با تمام صفات کمالش قائم به خویشتن است و کمترین احتیاجی به غیر خود ندارد و با اینحال همه ی موجودات عالم و تمام جهان هستی به ذات مقدس او قائم و برپا است.

20- آیا کسی که آفریده است نمی داند؟ حال آنکه او باریک بین آگاه است.

منبع: سوره ی ملک،آیه 14

21- فتح بن یزید جرجانی از حضرت امام رضا (علیه السّلام) شنید که می فرمودند: (( وَ هُوَ اللَّطیفُ الخَبیرُ)) از حضرت درخواست کرد که لطیف و خبیر را تفسیر نماید. حضرت امام رضا (علیه السّلام) در جواب فرمودند: ای فتح این که درباره ی خداوند لطیف و خبیر می گوییم برای آن است که باریتعالی خالق موجود لطیف است و به آفریده ی لطیف خود عالم و خبیر است. سپس فرمودند: مگر اثر صنع باریتعالی را در نباتات لطیف و غیر لطیف نمی بینی، مگر نمی بینی آفریده های لطیف الهی و حیوانات کوچک را مثل پشه یا پشه های بسیار کوچک یا موجوات زنده ای که از آنها نیز کوچک ترند و به قدری کوچکند که بشر با چشم نمی تواند آنها را ببیند و نر و ماده اش را تمیز دهد یا نوزادش را از نسل قبل بشناسد.

منبع: کافی1،ص119

22- حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: هر شنونده ای غیر از باریتعالی از شنیدن صداهای لطیف ناشنوا است و صداهای شدید او را کر و ناشنوا می سازد و آوازهای دور را نیز نمی شنود و هر بیننده ای جز خداوند از دیدن رنگهای پنهان و اجسام لطیف نابینا است.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 64

خوف از مقام خدا

23- و اما آنکس که از مقام پروردگارش ترسان بود و خویشتن را ازهوس ها بازداشت، پس همانا بهشت جایگاه اوست.

منبع: سوره ی نازعات،آیه 40و41

توضیح بیشتر در مورد آیه: مقام خدا علم به جرم مجرمین است، مقام خدا قدرت بر مجازات گناهکار است، مقام خدا حمایت مظلوم و کیفر ظالم است، و خلاصه مقام خدا اقامه ی حق و عدل است. کسی که از مقام دادستانی خدا خائف باشد پیرامون گناه نمی گردد.

24- حضرت امام حسین (علیه السّلام) می فرمایند: آنکس که بداند خداوند او را می بیند وگفتارش را می شنود، آنکس که بداند خداوند از کارهای نیک و بد او باخبر است و همین علم و عقیده ی ایمانی، او را از کارهای زشت باز دارد، چنین کسی از مقام خدا ترسیده و نفس خود را از هوی پرستی منع نموده است.

منبع: تفسیر برهان،ص1071

25- حضرت امام سجاد (علیه السّلام) پیشگاه خداوند می فرمایند: بار خدایا می دانم به ستم، داوری نمی کنی و در عقاب گناهکار عجله نداری زیرا کسی در کار خود تعجیل می کند که از فوت فرصت بترسد و آنکس  نیاز به ستم دارد که ضعیف و ناتوان باشد، پروردگارا مقام شامخ تو خیلی بالاتر از این است.

منبع: صحیفه سجادیه ( دعاؤه یوم الاضحی والجمعه)

قرب معنوی به خداوند

26- مردی به حضرت رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) عرض کرد: مرا به عملی راهنمایی فرما که باعث قرب من به خدا شود. حضرت در جواب فرمودند: دروغ نگو! این دستور باعث شد که آن مرد از تمام گناهان اجتناب نماید، زیرا قصد هر گناهی را که می نمود متوجه می شد یا در آن گناه دروغ وجود دارد، یا سرانجام او را به دروغگویی می کشاند، برای اینکه آلوده به دروغ نشود تمام گناهان را ترک گفت.

منبع: مستدرک،ج2،ص100

عجز انسان از شناخت ذات خدا

27- حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: سپاس خداوندی را که سخنوران از ستودن او عاجزند، و حسابگران از شمارش نعمت های او ناتوان، و تلاشگران از ادای حق او درمانده اند. خدایی که افکار ژرف اندیش، ذات او را درک نمی کنند و دست غوّاصان دریای علوم به او نخواهد رسید. پروردگاری که برای صفات او حدّ و مرزی وجود ندارد، و تعریف کاملی نمی توان یافت و برای خدا وقتی معیّن، و سرآمدی مشخّص نمی توان تعیین کرد. مخلوقات را با قدرت خود آفرید، و با رحمت خود بادها را به حرکت در آورد و به وسیله ی کوه ها اضطراب و لرزش زمین را به آرامش تبدیل کرد.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 1

دین و شناخت خدا

28- حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: سرآغاز دین، خداشناسی است؛ و کمال شناخت خدا، باور داشتن او، و کمال باور داشتن خدا، شهادت به یگانگی اوست؛ و کمال توحید(شهادت بر یگانگی خدا) اخلاص؛ و کمال اخلاص، خدا را از صفات مخلوقات جدا کردن است؛ زیرا هر صفتی نشان می دهد که غیر از موصوف، و هر موصوفی گواهی می دهد که غیر از صفت است؛ پس کسی که خدا را با صفت مخلوقات تعریف کند او را به چیزی نزدیک کرده، و با نزدیک کردن خدا به چیزی، دو خدا مطرح شده؛ و با طرح شدن دو خدا، اجزایی برای او تصور نموده؛ و با تصور اجزا برای خدا، او را نشناخته است. و کسی خدا را نشناسد به سوی او اشاره می کند و هر کس به سوی خدا اشاره کند، او را محدود کرده، به شمارش آوَرَد. و آن کس که بگوید (( خدا در چیست؟)) او را در چیز دیگری پنداشته است، و کسی که بپرسد (( خدا بر روی چه چیزی قرار دارد؟)) به تحقیق جایی را خالی از او در نظر گرفته است، در صورتی که خدا همواره بوده، و از چیزی به وجود نیامده است. با همه چیز هست، نه این که همنشین آنان باشد؛ و با همه چیز فرق دارد نه این که از آنان جدا و بیگانه باشد. انجام دهنده ی همه ی کارهاست، بدون حرکت و ابزار و وسیله؛ بیناست حتی در آن هنگام که پدیده ای وجود نداشت، یگانه و تنهاست، زیرا کسی نبوده تا با او انس گیرد، و یا از فقدانش وحشت کند.

منبع: نهج البلاغه،خطبه ی 1

29- حضرت امام محمد باقر (علیه السّلام) می فرمایند: خداوند دوست دارد کسی را که با مردم مزاح و شوخی کند، امّا سخن زشت به زبان نیاورد و نیز کسی را که در اندیشیدن یکتاست و کسی را که آراسته به صبر و شکیبایی باشد و کسی را که به نماز خواندن افتخار کند.

منبع : المحاسن 1/456

ستایش پروردگار

30- ستایش می کنم خداوند را، برای تکمیل نعمت های او و تسلیم بودن برابر بزرگی او و ایمن ماندن از نافرمانی او، و در رفع نیازها از او یاری می طلبم؛ زیرا آن کس را که خدا هدایت کند، هرگز گمراه نگردد، و آن را خدا دشمن دارد، هرگز نجات نیابد و هرآن کس را که خداوند بی نیاز گرداند، نیازمند نخواهد شد. پس ستایش خداوند گرانسنگ ترین چیز است، و برترین گنجی است که ارزش ذخیره شدن دارد، و گواهی می دهم که جز خدای یکتای بی شریک، معبودی نیست، شهادتی که اخلاص آن آزموده و پاکی و خلوص آن را باور داریم و تا زنده ایم بر این باور استواریم، و آن را برای صحنه های هولناک روز قیامت ذخیره می کنیم، زیرا شهادت به یگانگی خدا، نشانه ی استواری ایمان، بازکننده ی درهای احسان، مایه ی خشنودی خدای رحمان، و دور کننده ی شیطان است.

منبع: نهج البلاغه، خطبه 2

31- حضرت امام هادی (علیه السّلام) می فرمایند: همانا تنها کسی که ثواب می دهد و عقاب می کند و کارها را در همان لحظه یا در آینده پاداش می دهد، خداوند خواهد بود.

منبع: البحار 59/2

ضرورت  آمادگی برای جهاد

32- حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: سوگند به جان خودم، در مبارزه با مخالفان حق، و آنان که در گمراهی وفساد غوطه ورند، یک لحظه مدارا وسستی نمی کنم. پس ای بندگان خدا! از خدا بترسید و از خدا، به سوی خدا فرار کنید، و از راهی که برای شما گشوده بروید، و وظائف ومقرّراتی که برای شما تعیین کرده به پا دارید اگر چنین باشید،علی (علیه السّلام) ضامن پیروی شما در آینده می باشد، گرچه هم اکنون به دست نیاورید.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 24

ضرورت ستایش پروردگار

33- حضرت امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: خدا را سپاس! هرچند که روزگار دشواری های فراوان و حوادثی بزرگ پدید آورد. شهادت می دهم جز خدای یگانه و بی مانند خدایی نباشد و جز او معبودی نیست، و گواهی می دهم محمد(صلی الله علیه و آله و سلّم) بنده و فرستاده اوست.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 35

34- حضرت امام رضا (علیه السّلام) فرموده اند: راوی گوید از امام (علیه السّلام) درباره ی پایین ترین درجه ی معرفت خدا پرسیدم، فرمودند: (پایین ترین معرفت به خدا) اقرار به این است که معبودی جز او نیست و او شبیه و مانندی ندارد.

منبع: مسند،ج1،ص40

35- حضرت امام رضا (علیه السّلام) فرموده اند: خداوند متعال فرمود: ای انسان! با مشیت و خواست من است که تو می خواهی برای خودت آنچه می خواهی.

منبع:کافی،ج1،ص153

ضرورت ستایش پروردگار

36- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند : ستایش خداوندی را سزاست که کسی از رحمت او مأیوس نگردد، و از نعمت های فراوان او بیرون نتوان رفت؛ خداوندی که از آمرزش او هیچ گنه کاری ناامید نگردد، و از پرستش او نباید سرپیچی کرد. خدایی که رحمتش قطع نمی گردد و نعمت های او پایان نمی پذیرد.

منبع: نهج البلاغه، خطبه 45

خداشناسی

37- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند : ستایش خداوندی را سزاست که از اسرا نهان ها آگاه است، و نشانه های آشکاری در سراسر هستی بر وجود او شهادت می دهند، هرگز برابر چشم بینندگان ظاهر نمی گردد. نه چشم کسی که او را ندیده می تواند انکارش کند، و نه قلبی که او را شناخت می تواند مشاهده اش نماید. در والایی و برتری از همه پیشی گرفته. پس، از او برتر چیزی نیست، و آنچنان به مخلوقات نزدیک است که از او نزدیک تر چیزی نمی تواند باشد. مرتبه بلند او را از پدیده هایش دور نساخته، و نزدیکی او با پدیده ها، او را مساوی چیزی  قرار نداده است.عقل ها را بر حقیقت ذات خود آگاه نساخته، امّا از معرفت و شناسایی خود باز نداشته است(1) پس اوست که همه نشانه های هستی بر وجود او گواهی می دهند و دل های منکران را بر اقرار به وجودش واداشته است، خدایی که برتراز گفتار تشبیه کنندگان و پندار منکران است.

(1):نقد تفکّر : راسیونالیسمrationalism (اصالت عقل) و اینکه شناخت عقل محدود است، با اینکه باید از عقل بهره بُرد، امّا نباید به آن اصالت داد.

منبع: نهج البلاغه، خطبه 49

عجز انسان

38- حضرت امام سجاد(علیه السّلام) درباره ی عظمت و رفعت باریتعالی می گوید: زبانها از بیان صفات کمالش و عقلها از شناخت حقیقت ذاتش عاجز و ناتوان است.

منبع : صحیفه ی سجّادیه ،دعای یوم الدین

39- و نیز در دعای عرفه به پیشگاه الهی عرض می کند: بارالها توئی که ادراکات از شناخت ذاتیّتت نارسا و کوتاه است و فهم ها در شناخت چگونگیت عاجز و ناتوان.

منبع : صحیفه ی سجّادیه ،دعای روز عرفه

خداشناسی((شناخت صفات خدا))

40- حضرت امام علی(علیه السّلام) فرموده اند: ستایش خداوندی را سزاست که صفتی بر صفت دیگرش پیشی نگرفته تا بتوان گفت: پیش از آن که آخر باشد اوّل است و قبل از آن که باطن باشد ظاهر است. هر واحد و تنهایی جز او، اندک است، هر عزیزی جز او ذلیل، و هر نیرومندی جز او ضعیف و ناتوان است، هر مالکی جز او بنده، و هر عالمی جز او دانش آموز است، هر قدرتمندی جز او، گاهی توانا و زمانی ناتوان است، هر شنونده ای جز خدا در شنیدن صدا های ضعیف  کر و برابر صداهای قوی، ناتوان است و آوازهای دور را نمی شنود.(1)هر بیننده ای جز خدا، از مشاهده رنگ های ناپیدا و اجسام بسیار کوچک ناتوان است،(2)هر ظاهری غیر از او پنهان، و هر پنهانی جز او آشکار است.

مخلوقات را برای تقویت فرمانروایی، و ی برای ترس از آینده، یا یاری گرفتن در مبارزه با همتای خود، و یا برای فخر و مباهات شریکان، و یا ستیزه جویی مخالفان نیافریده است. بلکه همه، آفریده های او هستند و در سایع پرورش او، بندگانی فروتن و فرمانبردارند. خدا در چیزی قرار نگرفته تا بتوان گفت در آن جاست، و دور از پدیده ها نیست تا بتوان گفت از آنها جداست.آفرینش موجودات او را در آغاز ناتوان نساخته، و از تدبیر پدیده های آفریده شده باز نمانده است، نه به خاطر آنچه آفریده قدرتش پایان گرفته و نه در آنچه فرمان داد مقدّر ساخت دچار تردید شد. بلکه فرمانش استوار، و علم او مستحکم، و کارش بی تزلزل است. خدایی که به هنگام بلا و سختی به او امیدوار، و در نعمت ها از او بیمناکند.

(1)   : اشاره به علم: آکوستیک(صوت شناسی)

(2)   : چشم انسان همه رنگ ها را نمی بیند، مانند رنگ های موجود در نور خورشید       ، و انواع اشّعه ها که باید با وسائل الکترو نیک پیشرفته مشاهده کرد، و گوش ها محدودند که ارتعاشات خاصّی را می شنوند، گوش انسان تا 2000 ارتعاش و گوش سگ تا 7000 ارتعاش  صوتی را درک می کند، اینها نکات علمی دقیقی است که در عصر ما دانشمندان علوم به آن رسیده اند، شگفت آور آن که امام علی(علیه السّلام) چهارده قرن قبل به اینگونه از واقعیّت ها اشاره فرموده است.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 65

نیایش امام

41- حضرت امام علی(علیه السّلام) فرموده اند: خدایا! از من درگذر آنچه را از من بدان داناتری،(1) و اگر بار دیگربه ان باز گردم تو نیز به بخشایش باز گرد.خدایا، آنچه از اعمال نیکو که تصمیم گرفتم و انجام ندادم ببخشای خدایا، ببخشای آنچه را که با زبان به تو نزدیک شدم ولی با قلب آن را ترک کردم.

خدایا، ببخشای نگاه های  اشارت آمیز، و سخنان بی فایده، و خواسته های بی مورد دل، و لغزش های زبان.

(1): امام علی(علیه السّلام) معصوم است، امّا آچه را که در دعاها بیان می دارد، یا جهت تعلیم((چگونه سخن گفتن)) با خداست و یا خارج از محدوده ی گناهانی است که برای انسان های عادّی مطرح می باشد، امام از آنچه که بین خود وخدای خود روا نمی دارد طلب بخشش می فرماید. که با مطالعه موارد یاد شده در دعا این حقیقت روشن می شود. مانند میزبانی که همه ی تلاش ها را می کند، و همه ی غذاها را برای مهمان می آورد، باز هم پیاپی از مهمان عزیز عذرخواهی می کند.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 78

( به هنگام حرکت برای نبرد با خوارج، در ماه صفر سال 38 هجری، شخصی با پیشگویی از راه شناخت ستارگان گفت: اگر در این ساعت حرکت کنید، پیروز نمی شوید و من از راه علم ستاره شناسی این محاسبه را کردم، امام فرمود)

پرهیز از توجّه به غیر خدا

42- حضرت امام علی(علیه السّلام) فرموده اند: گمان می کنی تو از آن ساعتی آگاهی که اگر کسی حرکت کند زیان نخواهد دید؟ و می ترسانی از ساعتی که اگر کسی حرکت کند ضرری دامنگیر او خواهد شد؟ کسی که گفتار تو را تصدیق کند، قرآن را تکذیب کرده است، و از یاری طلبیدن خدا در رسیدن به هدف های دوست داشتنی، و محفوظ ماندن از ناگواری ها، بی نیاز شده است!

گویا می خواهی به جای خداوند، تو را ستایش کنند! چون به گمان خود مردم را به ساعتی آشنا کردی که منافعشان را به دست می آورند و از ضرر و زیان در امان می مانند.

منبع: نهج البلاغه،خطبه 79

43- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: خداوند دوست دارد که مردم درباره ی هم خوب فکر کنند و خیرخواه یکدیگر باشند.

منبع : غررالحکم ،ص212 و 271

44- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: که خداوند به داود پیغمبر وحی فرستاد ای داود به وجود من شادی کن و از یاد من لذت ببر و با مناجات من متنعم باش.

منبع : امالی صدوق ، ص118

45- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: این خداوند است که نور را ضد ظلمت و آشکار را ضد پنهان و خشکی را ضد رطوبت و گرمی را ضد سردی قرار داده است. او است که بین اضداد همبستگی به وجود آورده و بین ناسازگارها تقارن ایجاد کرده است، دورها را بهم نزدیک و نزدیک ها را از هم دور ساخته است.

منبع : نهج البلاغه ،خطبه ی 228

پروردگار توانا با اراده ی حکیمانه خود بین نیروهای متضاد جهان ، تعادل و موازنه ایجاد کرده است و موجودات متخالف عالم را با هم هم آهنگ ساخته و مکمل یکدیگر قرار داده است و در پرتو آن به جهان با عظمت سازمان بخشیده و نظام حکیمانه ی آن را استوار ساخته است.

46- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: خداوند اعوجاج و کجی اشیا را راست گردانید و حدودشان را واضح و روشن ساخت و به قدرت خود بین موجودات متضاد، سازگاری و التیام به وجود آورد و موجبات پیوستگی تقارنشان را فراهم ساخت.

منبع : نهج البلاغه ،خطبه ی 90

47- حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرمایند: مهرورزی مومن با مومن برای رضای خدا از بزرگترین شاخه های ایمان است،هر کس دوستی و دشمنی و بخشش و دریغش همه در راه کسب رضای خدا باشد از برگزیدگان است.

منبع : تحف العقول ۴٨

48- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: هر بنده ای برود به سوی آنچه خدا عزوجل دوست دارد، خدا رو کند به سوی آنچه او دوست دارد، هر که به خدا پناهد خدایش پناه دهد و هر که خدا به او رو کند و او را پناه دهد باکی ندارد که آسمان بر زمین افتد، یا بلایی فرود آید که همه ی مردم زمین را فرو گیرد، او به وسیله ی تقوی در حزب خدا از هر بلا محفوظ است، آیا نیست که خدا عزوجل می فرماید: ((به راستی متقیان در مقام امنی باشند.)) (سوره دخان 51)

منبع : اصول کافی جلد 4، ص 203

49- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: کشتی در دریا می شکند. مسافر کشتی اسیر دست امواج خروشان دریا می شود، در آن نزدیکی نه کشتی دیگری است که او را برهاند و نه شناگر توانایی است که نجاتش دهد. تمام درها را بسته می بیند، به هیچ چیز و هیچ کس امیدی ندارد. در آن وقتی که در آب غوطه ور است، در آن موقع حساس، در آن لحظه ی خطرناک، در آن حال سراپا یأس و ناامیدی، تنها یک امید فطری، یک تکیه گاه وجدانی در خود حس می کند، از اعماق قلبش، از زوایای وجدان و باطنش یک نور امید زبانه می کشد، دلش به یک قدرت نامحدود و توانا توجه می کند، از او کمک می خواهد، تنها او است که می تواند نجاتش دهد و او را از این ورطه ی هولناک برهاند. آن حقیقت، آن قدرت، آن تکیه گاه امید، آن چیزی که دل با التماس به او می نگرد ((خدا)) است.

منبع: معانی الاخبار ص 4

50- حضرت امام باقر (علیه السّلام) فرمودند : هر چشمی در روز رستاخیز گریان است جز سه چشم ، چشمی که در راه خدا (چون جهاد) بیداری کشیده و چشمی که از ترس خدا اشک ریخته و چشمی که از آنچه خدا حرام کرده فرو خفته.

منبع : اصول کافی جلد 4 ،ص 245

51- رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند: ای بندگان خدا، شما مانند بیمارانید و پروردگار جهان مانند طبیب، خیر و صلاح بیماران در چیزهایی است که طبیب می داند و به کار می برد، نه در آن چیزهایی که بیماران به آنها رغبت دارند و بی حساب نسبت به آنها ابراز تمایل می کنند، تسلیم امر الهی باشید تا در صف رستگاران درآیید.

منبع: مجموعه ی ورام2،ص117

52- اسحاق بن عمار گوید: حضرت امام صادق (علیه السّلام) به او فرمودند: ای اسحاق، از خدا بترس تا گویا او را به چشم می بینی و اگر تو او را نبینی او تو را می بیند و اگر معتقدی تو را نمی بیند محققا کافری و اگر معتقدی تو را می بیند و در برابر او گناه می کنی او را پست ترین ناظران بر خود ساخته ای .

منبع : اصول کافی جلد 4، ص 209

53- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: هر که خدا را شناسد از او ترسد و هر که از خدا ترسد، دل از دنیا بر کند.

منبع : اصول کافی جلد 4، ص 211

54- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: شایسته ی انسان است که در پنهان، خدا ترس باشد، خویشتن را از عیوب و نقائص محافظت نماید، و در ایام پیری بر اعمال خیر و خوب خود بیفزاید.

منبع: شرح ابن ابی الحدید،ج20،کلمه ی 205،ص278

55- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: آنکس که در نهان از خدا نمی ترسد، در پیری مراعات اخلاق خود را نمی نماید، و از عیب خویش احساس شرمساری نمی کند، به خیر و خوبی او نمی توان امیدوار بود.

منبع: وسائل، کتاب جهاد، باب وجوب زیادة التحفظ،ص63

56- حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرمایند: خداوند را سه حکمت است که هر کس آنها را حرمت نگه بدارد خداوند امر دین و دنیای او را نگه بدارد، و هر کس آنها را نگه ندارد خداوند هیچ چیز را برای او نگه ندارد: حرمت اسلام، حرمت من، و حرمت خویشانم.

منبع : الخصال ١/١۴۶

57- از حضرت رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) سوال شد که فردای قیامت نجات در چیست؟ حضرت در جواب فرمودند: نجات تنها در این است که با خداوند از در خدعه و فریب وارد نشوید که خداوند با شما خدعه نماید. زیرا هرکس با خدا خدعه کند خدا با او خدعه خواهد کرد و ایمانش را از وی سلب می کند، کسی که با خدا خدعه می کند اگر درست بفهمد در واقع خود را فریب داده است. گفته شد یا رسول الله چگونه با خدا خدعه می کند؟ فرمودند: فریضه ای را که خداوند بدان امر فرموده انجام می دهد ولی در نیت غیرخدا را اراده می نماید . سپس فرمودند: راه تقوی در پیش گیرید و از ریا بپرهیزید که ریا شرک به خداوند است و ریاکار در قیامت به چهار اسم خوانده می شود: ای کافر، ای فاجر، ای مکار، ای زیانکار، اعمالت بر باد رفت و اجرت باطل شد.

منبع: سفینه1، ((رأی))،ص499

 

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت