حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - سه‌شنبه ٢٦ آذر ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت دربامداد و شامگاه

1 ستایش برای خداست که به نیروی خود شب و روز را پدید آورد،

2 وبه نیروی خود میان آن دو تفاوت نهاد،

3 وبرای هریک اندازه و زمانی حساب شده قرار داد.

4 از هریک از آن دو می کاهد و بر دیگری می افزاید، وآن گاه آنچه را کاسته، باز می گرداند تا روزی ِ بندگان و مایه ی پرورش ایشان که مقدّر شده، فراهم آید.

5 پس شب را برای آنان بیافرید تا در آن از رنج وکوشش  بیاسایند، وآن را همچون پوششی گردانید تا در آن به خواب راحت روند وبا آن به آسایش ونیرو رسند واز لذت شباهنگاهی برخوار شوند.

6 و روز را برای آنان پدید آورد تا در روشنایی اش فضل وبخشش او را جست وجو و وسیله روزی جستن را فراهم نمایند ودر زمین ِ خدا به تکاپو در آیند تا از نعمت های این جهان بهره مند شوند وسعادت آن جهان را دریابند.

7 وخداوند بدین وسیله، کارشان را سامان می دهد و از کردارشان باخبر می شود ومی نگرد که در هنگامه های فرمانبرداری از او و به جاآوردن واجبات وفرمانهایش چگونه اند، تا بدکاران راکیفر بد رساند ونیکان را پاداش نیک دهد.

8 خدایا، ستایش که پرده تاریک شب را به روشنایی صبحگاهان شکافتی وما را از فروغ روز برخوردار کردی وجاهای جُستنِ روزی را نشانمان دادی واز آسیب پیشامدهای ناگوار در امان داشتی.

9 ما وهمه چیزها، جملگی، چون به خود آمدیم، خویشتن را از آن ِ تو دیدیم:آسمان وزمین وآنچه در آن دو پراکنده ساختی، آرمیده وجنبنده، ایستاده و رونده، وهرچه در هواست، وهرچه زیرِ زمین است.

10 خود را در پنجه قدرت تو یافتیم.همه از آن ِ تو ودر قلمرو فرمانروایی توایم.خواست واراده ی تو ما را در بر گرفته، وهرچه می کنیم، به فرمان تو ودر سایه ی تدبیر توست.

11 ما را هیچ کاری نیست جز آنچه تو فرموده ای، ونه هیچ بهره نیکی جز آنچه تو بخشیده ای.

12 این روز، روزی نو و بر ما گواهی آماده است .اگر نیکی کنیم، ما را با ستایش بدرود گوید، واگر بدی کنیم، بانکوهش از ما جداگردد.

13 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و روزی مان کن که به شایستگی با چنین روزی همراه گردیم، و مگذار از آن جدا شویم در حالی که گناهی کوچک یا بزرگ از ما سر زده است.

14 و در این روز، نیکی های فراوان به ما عطا فرما وما را از گناهان به دور دار. بامداد و شامگاهش را برای ما از سپاس و ستایش و پاداش و ذخیره ی آن جهان و بخشش و نیکی آکنده ساز.

15 خدایا، رنج ِ نوشتن ِ کارهای بد را از فرشتگان بزرگواری که کارهای ما را می نویسند، بردار، وکارنامه های ما را از نیکی ها پُر ساز، وزشتکاری هایمان را وسیله بی آبرویی نزد فرشتگان قرار مده.

16 خدایا، در همه ی ساعات این روز، از سوی بندگانی برای ما بهره ای نیک، واز سپاسگزاری نصیبی عنایت فرما، واز جمله فرشتگانت  گواهی راستین بر ما بگمار.

17 خدایا، بر محمد وخاندانش درود فرست و ما را از پیش رو و پشت سر، واز راست وچپ، و از همه سو، نگهبان باش؛ آن گونه که از گناه در امان مانیم و به فرمانبرداری تو راه یابیم، واین همه، در راه محبت تو باشد.

18 خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را در این روز و شب، ودر همه روز، موفقّ گردان که نیکی کنیم واز بدی بپرهیزیم و نعمت را سپاس گوییم، وپیرو سنّت ها باشیم و بدعت ها را کنار نهیم، و به کارهای پسندیده فرمان دهیم، واز ناپسندی ها بازداریم، واسلام را پاسداری کنیم، و در نکوهش باطل سخن گوییم وآن را کوچک شماریم، وحق را یاری دهیم وآن را گرامی بداریم، و گمراه را به راه آوریم، وناتوان را مدد رسانیم، وستم دیده را فریادرس باشیم.

19 خدایا، بر محمد وخاندانش درود فرست و این روز را فرخنده ترین روزی قرار ده که تا حال دیده ایم، ونیکوترین همدمی که با وی بوده ایم، بهترین وقتی که در آن به سر برده ایم،

20 و ما را ازپسندیده ترین بندگانی قرار ده که شب و روز بر آنان گذشته است، واز سپاسگذارترینشان در برابر نعمت هایی که عطاکرده ای، واز پایدارترین ایشان در عمل به آیین تو، واز خوددارترین آنان در برابرآنچه  از آن دورشان داشته ای.

21 خدایا، تو را گواه می گیرم، وگواهی توما را بس است.وآسمان وزمین ِ تو را و ساعت و این جایگاه گواه میگیرم که من شهادت می دهم تو آن خدایی هستی که جز او خدایی نیست، به پادارنده عدالت، در داوری دادگر، بربندگان مهربان، فرمانروای جهان  ودلسوز همه آفریدگان هستی.

22 شهادت می دهم که محمد بنده ی تو و فرستاده تو وبرگزیده ی آفریدگان توست. رسالت خویش بدو سپردی و او به خوبی از عهده ی آن برآمد، وفرمانش دادی که خیرخواهی امّت کند، واو همان  کرد.

23 خدایا، اینک بر محمّد وخاندانش درود فرست، بیش از آنچه بر یکی از آفریدگان خود فرستاده ای، واز سوی ما بهترین چیزی را که به یکی از بندگانت داده ای، به او عطا فرما، وبرترین پاداشی را که به پیامبران خود از سوی مردمشان ارزانی داشته ای، به او ارزانی کن.

24 بی گمان،این تویی که نعمت های سترگ می بخشی وگناهان بزرگ را می آمرزی،وتو از هر مهربانی مهربان تری. پس بر محمد وخاندانش که پاکان وپاکیزگان ونیکان برگزیده اند، درود فرست.

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت