حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - جمعه ٢٩ آذر ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت در اعتراف به گناه

1 خدایا، سه چیز مرا باز می دارد ازاین که خواسته خود را با تو در میان گذارم، ویک چیز مرا بر آن وا می دارد.

2 فرمانی که داه ای و من در عمل به آن کُندی کرده ام، کاری که مرا از آن باز داشته ای ومن به انجام دادن ِ آن شتاب ورزیده ام، نعمتی که بهمن ارزانی داشته ای و من در سپاس آن کوتاهی نموده ام، سه چیزی هستند که مرا باز می دارند.

3 امّا بخشش و نیکی بسیار تو به کسی که روی به درگاهت آورَد وبا خوش بینی به سوی تو آید، مرا به گفتن خواسته ام بر می انگیزد؛ چرا که هر احسان تو بخشش بسیار است، وهر نعمت ِ  تو نعمت بی سابقه.

4 اینک ای معبود من، این منم که بر درگاه عزّت تو همچون بنده ای فرمانبردار وخوار ایستاده ام، وهمچون بینوایی عیالوار، شرمسارانه دست ِ خواهش دراز کرده ام.

5 اعتراف می کنم که در هنگام احسان ِ تو جز خودداری از نافرمانی تو کاری نکرده ام، حال آنکه هیچ گاه از نعمت های تو بی بهره نبوده ام .

6 ای معبود ِ من، آیا اقرارم به کارهای ناپسند در پیشگاه تو، مرا سود می دهد؟ واعترافم  به زشتکاری ها مرا از عذاب تو نجات  می بخشد؟ یا در همین حال که هستم خشم ِ خود را برمن واجب کرده ای، وهم اکنون که تو را می خوانم غضب خود را دامنگیرم ساخته ای؟

7 ای خداوند پاک، از تو ناامید نخواهم شد، زیرا دَرِ بازگشت به سوی خود را به رویم گشوده ای.پس به درگاهت می نالم،چونان بنده ای ذلیل که بر خود ستم کرده وحُرمت پروردگارِ خود را شکسته است؛

8 همان که گناهانش فزونی یافته و روزگار عمرش سپری شده و چندان که می نگرد، زمان کارکردنش به سرآمده وزندگی  اش رو به پایان نهاده است، وبه یقین می داند که پناهی جز تو ندارد واز عذاب تو گریختن نتواند. پس با توبه روی به درگاهت آورده وآن را برای تو خالص گردانیده وبا دلی پاک وپاکیزه در پیشگاهت ایستاده وبا صدایی آرام ودگرگون تو رامی خواند.

9 از فروتنی بسیار و سر به زیر افکندن در پیشگاه تو قامتش خم گردیده  وترس از تو پاهایش را به لرزه در آورده وگونه هایش خیس ِ اشک است، ودر این حال، تو را می خواند که: ای مهربان ترین مهربانان، وای مهربان ترین کسی که رحمت خواهان سوی تو آیند وجویندگان ِ آمرزش پیرامون ِ تو گردش کنند. ای آنکه بخشش تو از انتقامت بیشتر، وخشنودی تو از خشمت افزون تر است.

10 ای آن که به نیکی از گناه خلق در می گذری تا ستایش ِ تو کنند.ای آن که بندگانت را به پذیرش توبه عادت داده ای وبا توبه تبهکارانشان را به راه آورده ای. ای آن که به اندک کار ِ نیک ایشان خرسند شوی وآن کار ِ کم را پاداش بسیار دهی. ای آن که اجابت دعای بندگان را ضامن شده ای وبا فضل وبخشش خود، به آنان پاداش نیک وعده فرموده ای.

11 من آن گنهکارترین ِ گنهکارانی نیستم که آمرزیده ای؛ من از نکوهیده ترین کسانی نیستم که از تو پوزش خواسته اند وپذیرفته ای؛ واز ستمکارترین ِ ستمکارانی نیستم که رو به سوی تو آورده اند و تو نیز [با رحمت خود]به ایشان رو کرده ای.

12 من اینک به سوی تو بر می گردم؛ همچون کسی که از گذشته خود سخت پشیمان است واز بار گران ِ معصیتی که بر دوش دارد، هراسان است، واز آنچه گرفتار آن شده، شرمسار ودل نگران است.

13می داند که آمرزش گناهان بزرگ، پیش تو کار سختی نیست،ودر گذشتن از خطاهای سنگین برتو دشوار نباشد،وبردباری در برابر تباهکاری ِ آشکار ما تو را به زحمت نیندازد، ومحبوب ترین بندگان تو آن کس است که در برابر ِ تو سرکشی نکند واز پافشاری بر گناه بپرهیزد وپیوسته از تو آمرزش خواهد.

14 خدایا من از گردن کشی در برابر ِتو بیزاری می جویم واز پافشاری بر گناه به تو پناه می برم و از هر کوتاهی که کرده ام آمرزش می طلبم وبر آن کار که در آن فرو مانم از تو یاری می خواهم.

15 خدایا، بر محمد وخاندانش درود فرست و گناه آنچه را بر من واجب کرده ای، بر من ببخشای، و مرا از کیفری که سزاوار آنم، بِِرَهان، و از آنچه گناهکاران را به وحشت اندازد، آسوده بدار؛ زیرا تو بر چشم پوشی ازگناه توانایی، وتنها به تو امید ِ خطاپوشی هست، وهمگان تو را به وصف آمرزش می شناسند. خواسته ی خویش را تنها از تو می خواهم که گناهم را جز تو آمرزنده ای نیست. هرگز،هرگز!

16 من بر خویشن جز از عذاب تو نمی ترسم، که تنها از تو باید بیم داشت وتنها از تو باید آمرزش خواست. برمحمد وخاندانش درود فرست ونیازم را برآور وخواسته ام را برسان وگناهم را ببخشای ومرا از ترس در امان دار، که تو بر همه کاری توانایی واین همه بر تو آسان  است. چنین باد ای پروردگار هستی ها.

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت