حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - جمعه ٤ بهمن ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت درباره مرزبانان

1 خدایا، بر محمد وخاندانش درود فرست و مرزهای مسلمانان را به نیروی غالب خویش استوار وایمن گردان، ومرزبانان را به قدرت خود مدد فرما، و آنان را از خزانه بی پایان خود عطایای بسیار بخش.

2 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست وبر شمار مرزبانان بیفزا، وسلاح هایشان را بُرنده وکاری ساز، واز همه طرف پاسشان بدار، وپیرامونشان را از نفوذ دشمن حفظ فرما. پیوند آنان را محکم ساز، وخود، کارهاشان را بسامان کن، وتوشه آنان را پی در پی برسان.سنگینی ِ وظیفه مرزبانی را تو خود بر ایشان سَبُک گردان. آنان را بر دشمنانشان پیروزی ده وبازویشان را قوی فرمای و باشکیبایی مدد نمای وچنان کن که نیرنگ دشمن را نیک بشناسند وپاسخ گویند.

3 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست وبه مرزبانان انچه را نمی شناسند بشناسان، وآنچه را نمی دانند بیاموز، و چشم دلشان را بدانچه نمی بینند بینا ساز.

4 خدایا، بر محمد وخاندانش درود فرست. و چون با دشمن  روبه رو می شوند، یاد این دنیای پر نیرنگ ِ فریبنده را از خاطر آنان ببَر واندیشه مال فتنه انگیز را از دل هایشان بزدای. بهشت را پیش چشم ایشان تجسّم بخش و آنچه برای آنان مهیا کرده ای، از خانه های جاوید و جاهای نیکوی و سیه چشمان ِ خوب روی و جوی های سرشارازنوشیدنی های مختلف  و درختان گرانبار از میوه های گوناگون، به ایشان بنمای، تا هیچ یک آهنگ ِ پشت کردن به دشمن نکنند واندیشه گریختن از هماورد خود را در سر نپرورند.

5 خدای، بدین وسیله دشمنانش را فراری ده، وچنگال قدرت او را از سرشان بردار، ومیان دشمنان وسلاهاشان جدایی افکن، وبند دل های آنان را بگسل، وآذوقه شان را از ایشان دور گردان، ودر میانه راه سرگشته شان فرما و از جادّه ی مقصود گمراهشان کن. راه کمک را بر آنان ببند وشمارشان را اندک ساز وقلب هاشان را از ترس بیاکَن، و آنان را از دست گشودن[ بر جان ومال مسلمانان] بر حذر دار، و زبانشان را از گفتن فروبند، و چنان شکستی نصیبشان فرما که دنباله ها شان پراکنده شوند و آیندگانشان عبرت گیرند، وچنا خوارشان ساز که هیچ لشکری در جنگیدن با مسلمانان طمع نکند.

6 خدایا، زنانشان را نازا کن، وآب پشت مردانشان را بخشکان، ونسل چارپایان سواری وشیرده آنان را برانداز. آسمانشان را از باریدن ِ قطره ای باران، و زمینشان را از رویاندن بوته ای گیاه بازدار.

7 خدایا، بدین وسیله، برنیرو وتدبیر مسلمانان بیفزای، و شهرهایشان را استواری و دارایی شان را فزونی بخش. خاطرشان را از دشمن آسوده گردان تا به جای پیکار با وی، تو را پرستش کنند و با توخلوت نمایند، تا [مردم ِ] سراسر زمین جز تو را نپرستند وجز در برابر تو پیشانی بر خاک نسایند.

8 خدایا، مسلمانان ِ هر بخش از سرزمین الامی را برای جنگ با مشرکانی که در برابر آنان اند برانگیز، وایشان را به صف های پی در پی فرشتگانت مدد فرمای که دشمنان مشرک را تا آن جا که خاک زمین به پایان می رسد، با کشتن و اسیر کردن فراری دهند، یا مشرکان اعتراف کنن که تویی آن خدایی که جز تو معبودی نیست، یکتایی وانباز نداری.

9 خدایا، همه دشمنان خود را در هر گوشه وکنار که هستند، چنین سرانجامی ده: از هند و روم وترکستان و خزر وحبشه ونوبه وزنگبار و سرزمین سقباله و دیلمه گرفته تا دیگر امّت های مشرک که نام ونشانشان بر ما پوشیده است، حال آنکه تو خود یکایک ایشان را می شناسی و با قدرت خود بر آنان احاطه داری.

10 خدایا، مشرکان را به خودشان مشغول دار تا به مرزهای سرزمین اسلامی دست طمع نگشایند. از شمار ایشان بکاه تا از شمار مسلمانان نکاهند، و جمعشان را پراکنده ساز تا بر ضدّ مسلمانان متّحد نشوند.

11 خدایا، دل های مشرکان را از آرامش، وبدن هاشان را از نیرو تهی گردان، وتدبیر وچاره سازی را از یادشان ببر. آنان را هنگام نبرد با مردان مسلمان به ضعف و سستی دچار کن، واز در افتادن با دلیران ِ لشکر اسلام بترسان. سپاهی از فرشتگان را با عذاب خود بر ایشان بفرست، آن گونه که در جنگ بدر فرستادی، تا ریشه زندگی شان را برکنی وبرتری و قدرتشان را از میان ببری و جمعشان را پراکنده سازی.

12خدایا، آب هایشان را به وبا و خوراک هایشان را به دردها بیالا، وشهرهایشان را در زمین فرو بَر، و بر سرزمینشان بلاهای پی در پی ببار، وآن را از قحطی و خشکسال گرفتار فرمای،و خواربار آنان را در بی بارترین ودور ترین زمین ها قرار ده. قلعه های زمین را جان پناه آنان مساز، وایشان را به گرسنگی مدام وبیماری دردناک مبتلا گردان.

13 خدایا،هر جنگ جوی اهل آیین تو که با مشرکان در جنگ است – و هر مجاهد پیرو سنّت تو که با ایشان به جهاد برخاسته تا دین تو برتری یابد وحزب تو تواناتر گردد و بهره ی تو کامل تر شود- کارهای او را آسان کن و هرچه خواهد برایش آماده ساز وخود پیروزی اش را بر عهده گیر. او را یارانی شایسته بخش و پشتش را محکم گردان ودر آمد زندگی اش را فراوان کن ونشاط و سرزندگی برخوردارش فرما. سوز اشتیاق او به خاک ِ وطن را در دلش فرو بنشان واو را از اندوه تنهایی بِرَهان واندیشه ی زن و فرزند را از خاطرش بزدای.

14 راهش نمای که آهنگ کار نیک کند، وخود، تن درستی اش را برعهده گیر، وهمواره سلامتش بدار، و ترس را از دلش بیرون کن، وبه او دلیری بخش و سرسختی عطا فرما. او را به یاری خود قوی گردان، و شیوه های جهاد و سنّت های خود را به او بیاموزان، ودر قضاوت راه صواب را پیش پایش بگذار، و او را از ریاکاری برکناردار، واز هوس ِ نام و آوازه جویی خالص گردان، واندیشه و یادکرد وجنبش و آرامش وی را در راه خود و برای خود قرار ده.

15 هرگاه با دشمن تو ودشمن خود رو در رو شود، آنان را در چشم او اندک بنمای و شکوهشان را در دل او خُرد وناچیز بدار. او را بر آنان چیره گردان و آنان را بر او چیره مگردان. اگر نیک بختی را پایان زندگی اش قرار داده ای وخواسته ای که شهادت سرانجام او باشد، پس شهادتش را به وقتی انداز که دشمنانت را نابود ساخته یا به اسارتی سخت درآورده و مرزهای سرزمین اسلامی آرامش یافته است و دشمنان ِ تو پشت داده و گریخته اند.

16 خدایا، هر مسلمانی را که در نبودن جنگ جو یا مرزبانی، در سرای او کارهای زندگی اش را سامان می بخشد و بازماندگان او را سرپرستی می کند، یا او را با بخشی از دارایی خود یاری می دهد، یا به ساز و برگ جنگی مدد رساند، یا او را بر جهاد برمی انگیزد، یا به دعایی خیرش بدرقه می کند، ویا در نبون او حرمتش را نگه می دارد، به او پاداشی هم اندازه پاداش آن جنگ جو و مرزبان عطا فرما، و کار او را در همین دنیا جزایی ده که با آن سود کاری را که از این پیش کرده است، وشادمانی نیکوکاری خود را، به زودی به چنگ آورد، وچون مّت عمرش به پایان رسد، آن بخششی که برای او پیوسته گردانده ای و احسانی که آماده ساخته ای، نصیبش گردد.

17 خدایا، هر مسلمانی که دل نگران کارِ اسلام است و گرد آمدن مشرکان برضدّ مسلمانان او را اندوهگین می سازد، و چون خواهش جنگ در دلش پدید آید یا عزم ِ جهاد کند، ضعف و سستی زمینگیرش سازد، یا تنگدستی او را به درنگ وادارد، یا رویداد دیگری عزم او را واپس اندازد، و یا چیزی میان او و تصمیمش دیوار شود، نام او را در زمره عابدان بنگار واو را پاداش  مجاهدان ببخش و در زمره شهیدان و نیکان در آور.

18 خدایا، بر محمّد بنده وفرستاده ات،و برخاندان ِ محمّد درود فرست؛ درودی برتر از همه درودها و بالاتر از همه سلام ها؛ درودی که زمانش به پایان نرسد ورشته شمار ِ آن از هم نگسلد؛ درودی همچون کامل ترین درودها که از این پیش، بر یکی دیگر از دوستانت فرستاده ای، که تو خدای نعمت بخش و ستوده ای، آن نخست آفریدگار و بازآفریننده ی هستی ها، و هر چه بخواهی همان کنی.

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت