حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت در مقام رضا به قضای الاهی

1 ستایش برای خداست که به آنچه فرمان می رانَد خشنودم، و گواهی میدهم که خدا روزی ِ بندگانش را به عدالت قسمت نموده و با همه آفریدگانش به فضل و احسان رفتار کرده است.

2 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و مرا به آنچه به دیگران عطا کرده ای میازمای، و آنان را به آنچه از من باز داشته ای، به آفت ِ سرکشی و تکبّر دچار مکن، تا سبب شود بر آفریدگانت رشک بَرَم و حکم تو را خوار شُمُرَم.

3 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و مرا به آنچه برایم مقدّر نموده ای، دلخوش کن، و سینه مرا در برابر آنچه وسیله ی تقدیر توست، فراخ ساز، و به من چنان اطمینانی بخش که با تکیه بر آن، اقرار کنم قضای تو جز به نیکی روان نگشته است، و تو را بیش تر در برابر انچه از من بازداشته ای سپاس گویم تا در برابر آنچه به من ارزانی کرده ای.

4 مرا بازدار از این که انسان بینوا را فرومایه پندارم، یا گمان کنم که انسان ِ توانگر فضل و برتری دارد؛ زیرا شریف کسی است که فرمانبرداری تو او را شرافت بخشیده باشد، و عزیز کسی است که از بندگی ِ تو عزّت یافته باشد.

5 پس بر محمّد وخاندانش درود فرست وما را از ثروتی بی فنا بهره مند ساز، وبه عزّتی پایدار مدد فرما، و از سلطه ای جاودانه برخوردار نما، که تو آن یکتای یگانه ی بی نیازی که نه فرزندی آورده ای و نه فرزند کسی بوده ای، و هیچ کس همتای تو نیست.

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت