حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت هنگام شنیدن بانگ رعد

1خدایا، این ابر و برق، دو نشانه از نشانه های قدرت تو، و دو کارگزار از کارگزاران تو هستند که با رحمتی سودمند، یا رنجی زیانبار، به فرمانبرداری ات شتاب می ورزند. پس به سبب این دو نشانه، بر سَرِ ما باران فساد و تباهی مبار، و بر تن ما جامه ی بلا مپوشان.

2 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و سود و برکت این ابرها را بر ما فرو ریز و آزار و زیانشان را از ما برگیر. مبادا ما را به آفت ابرها دچار کنی و بر مایه ی زندگانی ما آسیب فرستی.

3 خدایا، اگر این ابرها را برانگیخته ای که عذابی آورند و نماینده ی خشم تو باشند، از خشم تو به خودت پناه می آوریم و آمرزش خواهانه به درگاهت زار می گرییم. پس خشم خود را به سوی مشرکان گسیل دار، و آسیاب عذابت را بر سَرِ خداناشناسان به گردش درآر.

4 خدایا، خشکی ِ سرزمین های ما را با ریزش باران خود از میان ببر، و با روزی ِ خود، وسوسه را از دل های ما بیرون کن. ما را به غیر خودت سرگرم مساز، و میان ما و سرچشمه ی احسانت فاصله مینداز، چون توانگر کسی است که تو بی نیازش کرده باشی، و تن درست آن کس که تو او را از بلا نگه داری.

5 هیچ کس را در برابر تو نه وسیله دفاع باشد، و نه آن قدرت و نیرو که پیش قهر تو با آن پشتگر می یابد. به هر کس هر چه خواهی فرمان دهی، و برای هرکس هر سرنوشتی که خواهی رقم زنی.

6 پس حمد و ستایش برای توست که ما را از بلا نگه می داری، و باید سپاسگزار تو بود که نعمت های خود را به ما می بخشی؛ چنان ستایشی که از حمد و سپاس دیگر ستایشگران پیش افتد و زمین و آسمان را سرشار کند.

7 این تویی که عطاهای بزرگ می بخشی و نعمت های سترگ می دهی. ستایش ِ کم را پذیرایی و شکرِ اندک را سپاسگزار. نیکوکار و خوش رفتار و صاحب نعمت های بسیاری. جز تو معبودی نیست و بازگشت همه به سوی توست.

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت