حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - سه‌شنبه ۱٥ بهمن ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت پس از ختم قرآن

1 خدایا با یاری تو بود که کتابت را تا پایان تلاوت کردم؛ کتابی که آن را همچون نوری درخشان فرو فرستاده ای، و بر هر کتابی که پیش از آن نازل کرده ای گواهش ساخته ای، و بر هر سخنی که بیان داشته ای برترش گردانده ای؛

2 کتابی که آن را فرقان  قرار داده ای و بدو حلال وحرامت را جدا کرده ای؛ قرآنی که در آن راه های گوناگون احکام خود را در آن نمایان ساخته ای؛ کتابی که آن را برای بندگانت آن گونه که باید، شرح و تفضیل داده ای؛ وحیی که به شایستگی بر پیامبر خود،محمّد- که درود تو بر او وخاندانش باد- فرو فرستاده ای،

3 و آن را نوری قرار داده ای که به پیروی از آن، از تیرگی های گمراهی و نادانی به راه می آییم؛ و درمانی برای آن کس که از روی اندیشه و باور به آن گوش سپارد؛ و ترازوی عدلی که زبانه اش از حق به سوی دیگر میل نکند؛ و نور هدایتگری که پرتو ِ برهانش پیش چشم  بینندگان خاموش نگردد، و نشانه ی نجات بخشی که هر کس آهنگ ِ پیروی ِ آن کند، گمراه نشود، و هر کس به ریسمان عصمت آن درآویزد، دست هلاکت به دامنش نرسد.

4 خدایا، همچنان که ما را بر تلاوت قرآن مدد رساندی و با بیان نیکویش خشونت و سختی ِ زبان ما را نرمی دادی، در زمره ی کسانی قرارمان ده که آن را چنان که درخور و شایسته است حفظ و حراست می کنند، و با اعتقاد به تسلیم شدن در برابر آیات محکم آن، بندگی ِ تو می ورزند، و با اعتراف به آیات متشابه و دلایل آشکار آن، به تو پناه می آورند.

5 خدایا، تو قرآن را سربسته و مجمل بر پیامبر خود، محمّد- که درود خدا بر او و خاندانش باد- فرو فرستادی، و علم به شگفتی های بیان و بنان ِ آن را به طور کامل به وی الهام کردی ، و دانش آن را با تفسیر و توضیح  به ما به میراث دادی. ما را بر آنان که علم قرآن نمی دانند برتری بخشیدی، و بر فهم ظاهر و باطن کتاب خود توانا کردی، تا والاتر و بالاتر از کسانی قرارمان دهی که شناخت قرآن درخور تحمّلشان نیست.

6 خدایا، همچنان که دل های ما را محمل ِ حقایق قرآن قرار دادی و با رحمت خود شرافت و فضیلت آن را به ما شناساندی، بر محمّد که با آیات آن مردم را پند داد، و خاندانش که خزانه داران علوم قرآن اند، درود فرست و ما را از آنانی به شمارآور که قرآن را فرود آمده از نزد تو می دانند، تا هیچ شکّی با یقین ما درباره ی این حقیقت معارضه نکند، و هیچ لغزشی ما را از راه راست آن منحرف نگرداند.

7 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و ما را از کسانی قرار ده که به ریسمان ِ قرآن می آویزند، و در اموری که حق و باطل در آنها به هم آمیخته است، به دژ ِ استوار آن پناه می برند، و در سایه ی حمایتش می آسایند، و با نور صبحگاه آن هدایت می یابند، و مشعل تابناکش را دلیل راه خود می گیرند، و از فروغ چراغ آن، چراغ معرفت می افروزند، و جز از او راه راست نمی جویند.

8 خدایا، همچنان که محمّد را به سبب قرآن نشانه ی راه خود قرار دادی تا مردم را به سوی تو راه نماید و به وسیله  ی خاندان ِ او راه های خشنودی خود را روشن کردی، بر محمّد وخاندانش درود فرست و قرآن را برای ما وسیله ای کن که با آن به والاترین مرتبه های بزرگی و عزّت برشویم، و نردبانی که از آن به جایگاه سلامت بالا رویم، و سببی که به پاداش آن در عرصه قامت به رستگاری رسیم، و دستاویزی که با آن به سوی نعمت های سرای جاودانه پیش رویم.

9 خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست و به حرمت ِ قرآن، سنگینی ِ بار گناهان را را از دوش ما بردار، و خوهای پسندیده ی نیکان را به ما ارزانی کن، و ما را پی سپار ِ کسانی قرار ده که برای تو در نیمه های شب، در آغاز و انجام روز، قرآن  می خوانند و آن را به پای می دارند،تا به پاکی ِ آن ما را از هر ناپاکی بری سازی، و به راه کسانی ببری که با نور قرآن روشنی یافته اند و آرزوها مانع کارهای نیک ایشان نشده است تا با فریب و نیرنگ بازشان دارد.

10 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و چنان کن که قرآن در تاریکی شب ها مونس ما باشد، و ما را از تحریکات شیطان و اندیشه های وسوسه آلود در امان دارد، و پاهایمان را از رفتن به سوی گناهان مانع شود، و زبان ها را از گفتن ِ ناحق و نادرست – بی آن که آفتی بینند- لال گردانَد، و اعضا و جوارح مارا ازآلوده گشتن به گناه بپرهیزاند، و ما را از نگریستن به دیده عبرت در امور، که دست بی خبری پوشیده داشته است، بیاگاهاند، تا فهم شگفتی های قرآن و مَثَل های هشدار دهنده آن – که کوهای استوار، با همه سرسختی، از حمل آن ناتوان اند- به دل هایمان راه یابد.

11 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و با قرآن همیشه ظاهر ما را آراسته بدار، و اندیشه های وسوسه آلود را را از دست یافتن به خلوص باطن ما منع نما. و آلودگی های دل های ما و علاقه ما به گناهان را برطرف ساز، و آشفتگی کارهای ما را بسامان کن، و در گرمگاه روز رستاخیز، هنگامه عرضه اعمال، سوز تشنگی ما را به آب رحمت قرآن فرو بنشان، و در روز ِ ((هراس ِ بزرگ))که از گورها برانگیخته شویم، بر تن ما جامه های امن بپوشان.

12 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و به مدد قرآن حاجت ما را به بی نیازی رسان، و آسایش زندگی و برکت و فراوانی ِ روزی ها را به سوی ما روان گردان، و از بدسرشتی ها و زشت کرداری ها به دور دار، و از فرو افتادن به درّه عمیق کفر و تن دادن به موجبات نفاق ایمن ساز، تا آن که قرآن ما را در قیامت به سوی خشنودی و بهشت تو پیش بَرَد، و در این جهان از خشم تو و تجاوز از حدود تو حفظ کند، و به سبب آنچه نزد تو بر عهده ی ما نهاده شده [ که پیرو قرآن باشیم و احکام آن را به کار بندیم]، گواهی دهد که ما حلال آن را حلال، و حرام آن را حرام دانسته ایم.

13 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و از برکت قرآن، سختی ِ جان کندن و رنج ناله کردن و به شماره افتادن نَفَس ها را هنگام مرگ بر ما آسان کن؛ : (( آن گاه که جان ها به گلوگاه می رسد، و کسی  می گوید: کیست آن که افسون کند و شفا بخشد؟))(1) پس فرشته ی مرگ برای گرفتن ِ جان وی از پرده های غیب چهره بنماید، و از کمان ِ مرگ، تیرهای وحشت ِ فراق به سوی او پرتاب کند، و برایش جامی از زهر مرگ، که طعم شرنگ دارد، به هم آمیزد، و زمان کوچیدن و روان شدن ِ ما به جهان دیگر نزدیک ونزدیک تر شود، وکارهای ما همچون گردنبند بر گردن ما بسته باشد، و تا روز دیدار[ = رستاخیز] گورها منزلگاه های ما گردند.

14 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و در آمدن ِ ما به سرای فرسودگی، و ماندن ِ دراز مدّت  مارا در میان طبقات خاک، برما مبارک ساز، و پس از جداشدن از دنیا، گورها را  بهترین منزل ما گردان، و تنگنای لَحَدهای ما را به رحمت خود بگستران، و ما را در برابر حاضران عرصه ی قیامت، به کیفر گناهان تباه کننده رسوا مفرما،

15 و چون در پیشگاه تو به صف می ایستیم، به حرمت قرآن، برخورداری و درماندگی ما رحمت آور، و در روز عبور از پُل لرزان ِ جهنّم، قدم های ما را به قرآن پابرجا ساز واز لغزیدن نگاه دار، و پیش از برانگیخته شدن، تاریکی گورهای ما را بدان روشنایی بخش، و مارا از اندوه روز قیامت و هول و هراس شدید آن برهان،

16 و در آن روز که چهره ستمکاران سیاه شود، و در روز حسرت و پشیمانی، روی ما را سپید گردان، و دوستی ِ ما را در دل های مومنان انداز، و این زندگی را بر ما دشوار مساز.

17 خدایا، بر محمّد، بنده و فرستاده ی خود، درود فرست؛ زیرا او پیام تو را به مردم رسانید و فرمانت را با صدای بلند آشکار گردانید و برای بندگانت خیرخواهی کرد.

18 خدایا، جایگاه پیامبر ما را- که درودهای تو بر او و خاندانش باد- در روز رستاخیز از دیگر پیامبران به خود نزدیک تر قرار ده، و شفاعتش را پذیرفته تر، و قدر و منزلتش را بیش تر، و جاه وجلالش را افزون تر.

19 خدایا، بر محمّد وخاندانش درود فرست و بنای دین او را بلندمرتبه ساز، و دلیل و برهانش را بزرگی عطاکن، و ترازوی نیکی های او را سنگین تر نما، و شفاعتش را پذیرا باش، و وسیله تقرّب او را قبول فرما و روسپیدش گردان، و نورش را به کمال رسان، و او را والایی و برتری عنایت کن.

20 ما را بر طریقت او زنده بدار، و بر دین او بمیرا، ودر راه او پویا ساز، و بر شیوه او سالک گردان، و از فرمانبرداران او قرارده، و در جرگه پیروان او در آور، و بر سَر ِ حوض او وارد کن، و از جام او بنوشان.

21 خدایا، درود فرست بر محمّد وخاندانش؛ درودی که به سبب آن او را به برترین خوبی و احسان و افزونی نایل کنی که امید آن دارد، زیرا تو رحمت فراگیر و بخشش بزرگ داری.

22 خدایا، محمّد- را در عوض ِ آن که پیام های تو را به مردم رسانید، و آیات تو را بر ایشان خواند، و برای بندگانت خیرخواهی کرد، و در راه تو مجاهده نمود- پاداش ده؛ برتر از پاداشی که نصیب یکی از فرشتگان مقرّب و پیامبران مُرسَل ِ برگزیده ی خود کرده ای. سلام خدا بر او وخاندان پاک و پاکیزه اش، و رحمت و برکت او نصیب ایشان باد.

(1): قیامت،27

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

 

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت