حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - سه‌شنبه ۱٥ بهمن ۱۳٩٢

 

نیایش آن حضرت در روز عیدفطر و جمعه

1 ای آن که رحمت می آوری بر آن کس که بندگانت به او رحم نمی کنند.

2 ای آن که انسان رانده از هر شهر و دیار را پذیرایی.

3 ای آن که نیازمندان خود را خفیف و خوار نمی گردانی.

4 ای آن که گستاخان ِ درگاه خود را نا امید نمی سازی.

5 ای آن که دست رد بر سینه بندگان پر توقّع خود نمی زنی.

6 ای آن که هر تحفه ی ناچیزی تقدیمت کنند، می پذیری، و هر اندک عملی برایت انجام دهند، جزا می بخشی.

7 ای آن که کار بی ارزش را به لطف می پذیری و در برابر آن پاداش بزرگ می دهی.

8 ای آن که نزذیک می شوی به هر کس که به تو تقرّب جوید.

9 ای آن که به سوی خود می خوانی هر که را که از تو روی برگرداند..

10 ای آن که نعمت خود را دگرگون نمی سازی و به کیفر دادن ِ ما شتاب نمی ورزی.

11 ای آن که نهال کار نیک می پروری تا آن را به ثمر نشانی و انبوه کُنی، و از کار بد چشم خود می پوشی تا آن را از ریشه برکَنی.

12 آرزوها پیش از رسیدن به منتهای کرم تو، با نیازهای برآورده بازآمدند، و کاسه های گدایی محتاجان، از بخشش ی بسیار تو لبالب گردیدند، و صفت ها پیش از آن که حقیقت نعمت تو را دریابند، از هم گسیخته شدند. اینک تو را سزاست آن برترین کمال برتر از هر کمالی است، و آن والاترین شکوه که از هر شکوهی والاتر است.

13 هر بزرگی در برابر تو کوچک است، و هر شریفی در کنار شرف تو بی مقدار. آنان که به سوی تو رو کردند، نومید شدند، و آنان که نیاز خود پیش دیگری بردند، زیان دیدند، و آنان که بر آستان ِغیر تو فرود آمدند، تباه گردیدند، و آنان که در جایی جز وادی فضل تو رزق و روزی جُستند، به قحطی درآمدند.

14درگاه نعمتت به روی خواهندگان باز است، و بخششت درحقّ ِ نیازمندان روا، و فریادرسی ات به دادخواهان نزدیک.

15 امیدواران از تو ناامید نشوند، و آنان که نیاز خود نزد تو آورند، از عطای تو مأیوس نگردند، و آمرزش خواهان با عذای تو به تیره‎روزی نیفتند.

16خوان روزی ات برای کسی که نافرمانی ات کند گسترده است، و بردباری ات برای آنکه با تو دشمنی ورزد،آماده. شیوه ی پروردگارتو، نیکی کردن به بدکاران است و طریقت مهربان  بودن با تجاوزکاران؛ تا آن جا که مدارا کردن تو آنان را می فریبد که توبه نکنند، ومهلت دادنت بازشان می دارد که از گناه دوری گزینند.

17 امّا تو در کیفردادن ِ ایشان شتاب نکرده ای تا مگر به فرمانت گردن نهند، و مهلتشان داده ای، چون به پایداری مُلک خود مطمئن بودی. پس هر که سزاوار نیک بختی بوده، عمرش را به نیک بختی فرجام داده ای، و آن که سزاوار تیره بختی بوده، او را به تیره بختی اش خوار کرده ای.

18 سرانجام ِ کار همه چنان شود که تو خواهی، و بازگشت امورشان به سوی تو باشد. هرچه عمرشان به درازا کشد، پایه های فرمانروایی تو سست نگردد، و چون در کیفردادنشان درنگ کنی، حجّت آشکار تو باطل نشود.

19 حجّت تو پایدار و باطل نشدنی، و فرمانروایی ات جاودان وزائل نگشتنی است. پس عذاب سخت و دائم نصیب کسی است که از تو روی برتافته. و ناامیدی  ِ بیچاره کننده آن راست که از درگاه تو دست خالی برگشته، و بدترین تیره بختی از آن ِ کسی است که به مهلت دادنت گول خورده است.،.

20 این چنین کسی، در آتش عذاب دست و پا خواهد زد، و روزگار سرگشتگی ات در وادی عقاب تو چه طولانی خواهد بود، و چه دور است که اندوهش به پایان رسد، و بسی ناامید است از این که راه رهایی اش گشوده شود. این همه، بر پایه ی حکم عادلانه و منصفانه توست که در آن بر کسی جور و ستم روا نمی داری.

21 خدایا، تو دلیل های آشکار خود را فراوان و پی در پی فرستاده ای، و پیش از این، حجّت  های خود را بیان داشته ای، و ما را از عذاب خود بیم داده ای، و از سَر ِ لطف و مهربانی تشویق کرده ای، و مَثَل ها زده ای، ومهلت را طولانی ساخته ای، و عذاب را به تأخیر افکنده ای، حال آن که می توانستی در آن عجله کنی؛ و درنگ ورزیده ای،حال آن که بر شتاب کردن توانا بودی.

22 درنگ تو در عقاب ما نه از روی بی قدرتی، و مهلت دادنت نه از روی سستی، و خودداری ات از مواخذه نه از روی غفلت، و به تأخیر افکندن عذابت نه از روی مداراست، بلکه تا دلیل تو رساتر، و کرم تو در حقّ ما کامل تر، و احسانت تمام تر گردد، و نعمتت به نهایت حدّ خود رسد. همه این امور، پیش از این بوده، و اکنون هست، و تا همیشه خواهد بود.

23 دلیل تو برتر از آن است که  جملگی به وصف درآید، و بزرگواری تو بالاتر از آن که دست ِ اندیشه به بلتدایش رسد، و نعمت تو بیش از آن است که یک به یک در شمار آید، و احسان تو افزون تر از آن که بر کم ترین ِ آن سپاست گویند..

24 بی زبانی، مرا در حمد وستایش تو ناتوان می دارد، و درماندگی از بزرگداشت تو، زبان مرا می بندد، و نهایت کوشش من این تواند بود که به ضعف و درماندگی خود اعتراف کنم؛ و این- ای معبود من- نه از سَرِ بی رغبتی، که از ناتوانی من است.

25 اینک این منم که آهنگ ِ آستان تو کرده ام و بخشش های نیک از تو می خواهم. پس بر محمّد وخاندانش درود فرست و خواهش پنهانی مرا اجابت کن، و چون تو را بخوانم، مرا پاسخ گو، و روز مرا به ناامیدی پایان مده، و در آنچه از تو خواسته ام، دست رد بر سینه ام مزن. چون از پیش ِ تو بازگردم یا نزدت آیم، در هر دو حالت، مرا گرامی بدار، که تو در عمل به خواسته خود دچار سختی نشوی، و در اجابت ِ آنچه از تو خواهند عاجز نمانی، و تو برهر کار توانایی، و هیچ جنبش و نیروی کاری نیست جز به خواست ِ خدا، آن والامرتبه ی بزرگ.

منبع: صحیفه سجادیه، ترجمه ی محمد مهدی رضایی

با تشکر از انتخاب شما

 

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت