حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - جمعه ٢٢ فروردین ۱۳٩۳

 

خطبه 106

اعتقادی، سیاسی

(این خطبه در شهر کوفه که در نکوهش وهشدار کوفیان ایراد شد)

1- ره آورد اسلام

ستایش خداوندی سزاست که راه اسلام را گشود، و راه نوشیدن آب زلالش را بر تشنگان آسان فرمود.

ستون های اسلام را در برابر ستیزه جویان استوار کرد و آن را پناهگاه امنی برای پناه برندگان، و مایه ی آرامش برای وارد شوندگان قرار داد.

اسلام، حجّت و برهان برای گویندگان، و گواه روشن برای دفاع کنندگان، و نور هدایتگر برای روشنی خواهان، و مایه ی فهمیدن برای خردمندان، و عقل و درک برای تدبیر کنندگان، و نشانه گویا برای جویندگان حق، و روشن بینی برای صاحبان عزم و اراده، پند پذیری برای عبرت گیرندگان، عامل نجات و رستگاری برای تصدیق کنندگان، و آرامش دهنده ی تکیه کنندگان، راحت و آسایش توکل کنندگان، و سپری نگهدارنده برای استقامت دارندگان است.

اسلام روشن ترین راه ها است، جاده هایش درخشان، نشانه های آن در بلندترین جایگاه، چراغ هایش پرفروغ و سوزان، میدان مسابقه آن پاکیزه برای پاکان، سرانجام مسابقه های آن روشن و بی پایان، مسابقه دهندگان آن پیشی گیرنده و چابک سوارانند.

برنامه این مسابقه، تصدیق کردن به حق، راهنمایان آن، اعمال صالح، پایان آن، مرگ، میدان مسابقه، دنیا، مرکز گردآمدن مسابقه دهندگان، قیامت، و جایزه ی آن بهشت است.

2- دعا برای پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم)

تا آن که خداوند با دست پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) شعله ای از نور برای طالبان آن برافروخت، و بر سر راه گمشدگان چراغی پر فروغ قرار داد.

خداوندا! پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) امین و مورد اطمینان و گواه روز قیامت است، نعمتی است که برانگیخته و رحمتی است که به حق فرستاده ای.

خداوندا! بهره ی فراوانی از عدل خود به او اختصاص ده، و از احسان و کرم خود فراوان به او ببخش. خدایا! بنای دین او را از آنچه دیگران برآورده اند، عالی تر قرار ده.

او را بر سر خان کرمت گرامی تر دار، و بر شرافت مقام او در نزد خود بیفزا، و وسیله ی تقرّب خویش را به او عنایت فرما ، و بلندی مقام و فضیلت او را بی مانند گردان، و ما را از یاران او محشور فرما، چنانکه نه زیانکار باشیم و نه پشیمان، نه دور از راه حق باشیم و نه شکننده ی پیمان، نه گمراه باشیم و نه گمراه کننده ی بندگان، نه فریب هوای نفس خوریم و نه وسوسه ی شیطان.

3- ره آورد بعثت پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم)

مردم! از سر نعمت بعثت پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و لطف خداوند بزرگ به مقامی رسیده اید که حتی کنیزان شما را گرامی می دارند، و به همسایگان شما محبّت می کنند، کسانی برای شما احترام قائلند که شما از آنها برتری نداشته و بر آنها حقی ندارید؛ کسانی از شما می ترسند که نه ترس از حکومت شما دارند و نه شما بر آنها حکومتی دارید.

می گویم: ( این کلمات در خطبه ی 72 نیز وجود داشت، امّا بدان جهت که اضافات مفیدی داشت در اینجا نیز آورده ایم.)

4- علل سقوط وسیر ارتجاعی امّت

با آن همه بزرگواری و کرامت، هم اکنون می نگرید که قوانین و پیمان های الهی شکسته شده اما خشم نمی گیرید، در حالی که اگر پیمان پدرانتان نقض می شد،ناراحت می شدید، شما مردمی بودید که دستورات الهی ابتدا به دست شما می رسید و از شما به دیگران ابلاغ می شد و آثار آن باز به شما بر می گشت.

اما امروز جایگاه خود را به ستمگران واگذاردید، و زمام امور خود را به دست بیگانگان سپردید، و امور الهی را به آنان تسلیم کردید!

آنهایی که به شبهات عمل می کنند، و در شهوات غوطه ورند(بنی امیه)

 به خدا سوگند! اگر دشمنان، شما را در زیر ستارگان آسمان بپراکنند، باز خداوند شما را برای انتقام گرفتن از ستمگران گرد می آورد.

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت