حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - پنجشنبه ۸ خرداد ۱۳٩۳

 

خطبه 137

سیاسی ، اعتقادی

(درباره ی طلحه و زبیر در سال 36 هجری در آستانه جنگ فرمود)

1- شناسایی طلحه و زبیر

به خدا سوگند(طلحه و زبیر) و پیروانشان، نه منکری در کارهای من سراغ دارند که برابر آن بایستند، و نه میان من و خودشان راه انصاف پیمودند. آنها حقّی را می طلبند که خود ترک کرده اند، و انتقام خونی را می خواهند که خود ریخته اند.(1) اگر من در ریختن این خون شریکشان بودم آنها نیز از آن سهمی دارند، و اگر خودشان تنها این خون را ریخته اند، باید از خود انتقام بگیرند. اولین مرحله عدالت آن که خود را محکوم کنند، همانا آگاهی و حقیقت بینی، با من همراه است، نه حق را از خود پوشیده داشته ام و نه بر من پوشیده بود، همانا ناکثین(اصحاب جَمَل) گروهی سرکش و ستمگرند، خشم و کینه، و زهر عقرب،(2) و شبهاتی چون شب ظلمانی در دلهایشان وجود دارد. در حالی که حقیقت پدیدار و باطل ریشه کن شده، و زبانش از حرکت بر ضد حق فرومانده است. به خدا سوگند، حوضی برایشان پر از آب نمایم که تنها خودبتوانم آبش را بیرون کشم، به گونه ای که از آب آن سیراب برنگردند، و پس از آن از هیچ گودالی آب ننوشند!( یعنی نقشه ای برای آنان طرح کنم که راه فرار نداشته باشند.)

2- وصف بیعت بی همانند

(شما مردم!) برای بیعت کردن، به سوی من روی آوردید، همانند مادران تازه زاییده که به طرف بچّه های خود می شتابند. و پیاپی فریاد کشیدید، بیعت!بیعت! من دستان خویش فروبستم، اما شما به اصرار آن را گشودید، من از دست دراز کردن، سرباز زدم، و شما دستم را کشیدید.

2- شکوه از طلحه و زبیر

خدایا! طلحه و زبیر پیوند مرا گسستند، بر من ستم کرده و بیعت مرا شکستند، و مردم را برای جنگ با من شوراندند، خدایا آنچه را بستند تو بگشا، و آنچه را محکم رشته اند پایدار مفرما، و آرزوهایی که برای آن تلاش  می کنند برباد ده! من پیش از جنگ از آنها خواستم تا بازگردند، و تا هنگام آغاز نبرد انتظارشان را می کشیدم، لکن انها به نعمت پشت پا زدند و بر سینه ی عافیت دست رد گذاردند.

(1): طاحه در روز قتل عثمان، نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل عثمان را بستند تا کسی نتواند وارد خانه ی او شود، طلحه مهاجمان را از خانه ی یکی از انصار که در همسایگی خانه ی عثمان قرار داشت هدایت کرد تا از آنجا وارد شوند، و خود به طرف خانه ی عثمان تیراندازی می کرد و او بود که تا سه روز نگذاشت جنازه ی عثمان را دفن کنند، و مانع دفن عثمان در قبرستان مسلمانان شد حال که مردم با امام علی (علیه السّلام) بیعت کردند شگفت آن که در وصف خونخواهان عثمان قرار گرفت!!(تاریخ طبری)

(2): ((حَما)) گل تیره و بدبو و ((حُمّه)) یعنی زهر عقرب

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت