حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳٩۳

 

خطبه 197

اعتقادی، سیاسی

( این سخنرانی در شهر کوفه در دوران زمامداری آن حضرت ایراد شد)

1- فضائل امیرالمومنین(علیه السّلام)

اصحاب و یاران حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) که حافضان اسرار او می باشند، می دانند که من حتی برای یک لحظه هم مخالف فرمان خدا و رسول او نبودم، بلکه با جان خود پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) را یاری کردم. در جاهایی که شجاعان قدم هایشان می لرزید، و فرار می کردند، آن دلیری و مردانگی را خدا به من عطا فرمود.

2- در سوگ پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم)

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) در حالی که سرش بر روی سینه ام بود. قبض روح گردید، و جان او در کف من روان شد آن را بر چهره ی خویش کشیدم.

متصدّی غسل پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) من بودم، و فرشتگان مرا یاری می کردند، گویا دَر و دیوار خانه فریاد می زد. گروهی از فرشتگان فرود می آمدند و گروهی دیگر به آسمان پرواز می کردند.

گوش من از صدای آهسته آنان که بر آن حضرت نماز می خواندند، پُر بود، تا آنگاه که او را در حجره اش دفن کردیم. چه کسی با آن حضرت در زندگی و لحظات مرگ از من سزاوار تر است؟ پس مردم! با دل بینا حرکت کنید، و نیّت خویش را در جهاد با دشمن راست بدارید.

سوگند به خدایی که جز او خدایی نیست، من بر جادّه حق می روم، و دشمنان من بر پرتگاه باطلند، می گویم آنچه را می شنوید، و برای خود و شما از خدا طلب آمرزش دارم.

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

 

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت