حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - یکشنبه ٢٠ بهمن ۱۳٩٢

 

 

خطبه57

سیاسی، تاریخی، عقیدتی

(در سال 40 هجری، روزهای آخر عمر شریف خود در نکوهش و هشدار کوفیان ایراد فرمود)

خبر از سلطه ی ستمگری بی باک

آگاه باشد! پس از من مردی با گلوی گشاده و شکمی بزرگ بر شما مسلّط خواهد شد، که هر چه بیابد می خورد،(1) و تلاش می کند آنچه ندارد به دست آورد، او را بکشید! ولی هرگز نمی توانید او را بکشید. آگاه باشید! به زودی معاویه شما را به بیزاری و بدگویی من وادار می کند،(2) بدگویی را به هنگام اجبار دشمن اجازه می دهم که مایه بلندی درجات من و نجات شماست، امّا هرگز در دل از من بیزاری نجویید که من بر فطرت توحید تولّد یافته ام و در ایمان و هجرت از همه پیش قدم تر بوده‎ام.

(1): فرد مورد نظر معاویه است، که هر چه می خورد سیر نمی شد، او نفرین شده پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) بود، زیرا چند بار او را فراخواند جواب داد مشغول غذا خوردن است، حضرت فرمود: ((اللّهمَّ لا تَشبعِ بَطنَهُ)) ((خدایا هرگز شکم او را سیر مکن)) از آن پس معاویه فراوان می خورد ومی گفت((مَلِلتُ و ما اَشبَعتُ))((از خوردن خسته شدم ولی سیر نشدم))

(2): پس از آن که معویه به عراق تسلّط یافت، به تمام شهرهای اسلامی آن روز دستورالعملی را فرستاد که در خطبه ها ونماز به امام علی (ع) ناسزا بگویند و به تدریج برای بنی امیّه عادت شد تا آن که عمر بن عبدالعزیز در دوران خلافت خود این عادت ناپسند را ریشه کن کرد.

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت