حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - شنبه ۱٩ بهمن ۱۳٩٢

 

 

خطبه56

عقیدتی، سیاسی

( برخی این خطبه را در آغاز سال 37 هجری به تحرّکات معاویه در بصره، و برخی در یکی از روزهای جنگ صفّین نسبت می دهند)

یاد مبارزات دوران پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) در صفّین

در رکاب پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) بودیم و با پدران و فرزندان و برادران و عموهای خود جنگ می کردیم، که این مبارزه برایمان و تسلیم ما می افزود، و ما را در جادّه وسیع حقّ و صبر و بردباری برابر ناگواریها و جهاد و کوشش برابر دشمن، ثابت قدم می ساخت.

گاهی یک نفر از ما و دیگری از دشمنان ما، مانند دو پهلوان نبرد می کردند، و هر کدام می خواست کار دیگری را بسازد و جام مرگ را به دیگری بنوشاند، گاهی ما بر دشمن پیروز می شدیم و زمانی دشمن برما غلبه می کرد.

پس آنگاه که خدا، راستی واخلاص ما را دید، خواری و ذلّت را بر دشمنان ما نازل و پیروزی را به ما عنایت فرمود، تا آنجا که اسلام استحکام یافته فراگیر شدو در سرزمین های پهناوری نفوذ کرد.

به خدا سوگند! اگر ما در مبارزه مثل شما بودیم هرگز پایه ای برای دین استوار نمی ماند، و شاخه ای از درخت ایمان سبز نمی گردید.

 به خداسوگند، شما هم اکنون از سینه ی شتر خون می دوشید و سرانجامی جز پشیمانی ندارید.

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

 

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت