حدیث
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سرباز آقا - چهارشنبه ٢٥ دی ۱۳٩٢

 

 

خطبه33

اعتقادی،سیاسی

(در سال 36 هجری به هنگام عزیمت به شهر بصره، جهت جنگ با ناکثین در سرزمین ذی قار، فرمود)

(( ابن عباس می گوید در سرزمین((ذی قار))(1)، خدمت امام رفتم که داشت کفش خود را پینه می زد، تا مرا دید، فرمود: قیمت این کفش چقدر است؟ گفتم بهایی ندارد. فرمود: به خدا سوگند، همین کفش بی ارزش نزد من از حکومت بر شما محبوب تر است مگر اینکه حقّی را با آن به پا دارم، یا باطلی را دفع نمایم. آنگاه از خیمه بیرون آمد و برای مردم چنین خطبه خواند. ))

1- آثار بعثت پیامبر اسلام

همانا خداوند هنگامی محمّد (صلی الله علیه و آله و سلّم) را مبعوث فرمود که هیچ کس از عرب، کتاب آسمانی نداشت(2) و ادعای پیامبری نمی کرد. پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) مردم جاهلی را تا به جایگاه کرامت انسانی پیش برد و به رستگاری رساند، که سر نیزه هایشان کُندی نپذیرفت و پیروز شدند و جامعه ی آنان استحکام گرفت.

2- ویژگی های نظامی و اخلاقی امام علی (علیه السّلام)

به خدا سوگند! من از پیشتازان لشکر اسلام بودم تا آنجا که صفوف کفر و شرک تار ومار شد. هرگز ناتوان نشدم و نترسیدم، هم اکنون نیز همان راه را می روم، پرده ی باطل را می شکافم تا حق را از پهلوی آن بیرون آورم.

3- شکوه از فتنه گری قریش

مرا با قریش چه کار. به خدا سوگند، آن روز که کافر بودند با آنها جنگیدم، وهم اکنون که فریب خورده اند، با آنها مبارزه می کنم. دیروز با آنها زندگی می کردم و امروز نیز گرفتار آنها می باشم. به خدا سوگند! قریش از ما انتقام نمی گیرد جز به آن علّت که خداوند ما را از میان آنان برگزید و گرامی داشت. ما هم آنان را در زندگی خود پذیرفتیم، پس چنان بودند که شاعرگفته است: (( به جان خودم سوگند، هر صبح از شیر صاف نوشیدی. وسر شیر و خرمای بی هسته خوردی، ما این مقام و عظمت را به تو بخشیدیم در حالی که بلند مرتبت نبودی، ودر اطراف تو با سواران خود تا صبح نگهبانی دادیم وتو را حفظ کردیم))

 (1):ذی قار، محلّی است که در نزدیکی شهر بصره، میان کوفه، و واسط که در گذشته جنگ مسلمانان با ایران نیز آنجا صورت گرفت. ابن عبّاس می گوید 15 روز در آنجا ماندیم و امام به ما خبر داد که از کوفه 6560 نفر به کمک ما می آیند. وقتی سپاه کوفه رسید آنها را شمارش کردم دیدم درست است. بی اختیار گفتم ((الله اَکبَر صَدَقَ اللهُ وَ رَسوُلُهُ)) ((شرح ابن ابیالحدید ج2 ص 187))

(2): یا ((سواد خواندن کتابی را نداشت)) کنایه از آنکه عرب جاهلی بی فرهنگ بود.

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

 

کدهای اضافی کاربر :


Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت