خطبه 57 امام علی (علیه السّلام)

 

 

خطبه57

سیاسی، تاریخی، عقیدتی

(در سال 40 هجری، روزهای آخر عمر شریف خود در نکوهش و هشدار کوفیان ایراد فرمود)

خبر از سلطه ی ستمگری بی باک

آگاه باشد! پس از من مردی با گلوی گشاده و شکمی بزرگ بر شما مسلّط خواهد شد، که هر چه بیابد می خورد،(1) و تلاش می کند آنچه ندارد به دست آورد، او را بکشید! ولی هرگز نمی توانید او را بکشید. آگاه باشید! به زودی معاویه شما را به بیزاری و بدگویی من وادار می کند،(2) بدگویی را به هنگام اجبار دشمن اجازه می دهم که مایه بلندی درجات من و نجات شماست، امّا هرگز در دل از من بیزاری نجویید که من بر فطرت توحید تولّد یافته ام و در ایمان و هجرت از همه پیش قدم تر بوده‎ام.

(1): فرد مورد نظر معاویه است، که هر چه می خورد سیر نمی شد، او نفرین شده پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) بود، زیرا چند بار او را فراخواند جواب داد مشغول غذا خوردن است، حضرت فرمود: ((اللّهمَّ لا تَشبعِ بَطنَهُ)) ((خدایا هرگز شکم او را سیر مکن)) از آن پس معاویه فراوان می خورد ومی گفت((مَلِلتُ و ما اَشبَعتُ))((از خوردن خسته شدم ولی سیر نشدم))

(2): پس از آن که معویه به عراق تسلّط یافت، به تمام شهرهای اسلامی آن روز دستورالعملی را فرستاد که در خطبه ها ونماز به امام علی (ع) ناسزا بگویند و به تدریج برای بنی امیّه عادت شد تا آن که عمر بن عبدالعزیز در دوران خلافت خود این عادت ناپسند را ریشه کن کرد.

www.ez12.persianblog.ir

با تشکر از انتخاب شما

/ 0 نظر / 27 بازدید